Zangeres Wia Buze: “Ik kom van Ziel”

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

☕️ Meer Bert op de Kovvie: https://bertopdekovvie.nl

Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• 📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• 💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• 📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van Bert op de Kovvie ontmoet Bert een Groningse in hart en nieren: zangeres Wia Buze.

Op de dijk, met uitzicht over de haven van Termunterzijl, begint hun gesprek. Het gaat over thuiskomen, trouw blijven aan jezelf en zingen in de taal van haar hart.

Wia is geboren en getogen in Termunterzijl, of zoals ze zelf zegt: "Ziel." Ze groeide op als kleindochter van een garnalenvisser, in een gemeenschap waarin veel gezinnen leefden van de visserij. Op vrijdag stonden families op de uitkijk wanneer de vissers terugkeerden naar de haven.

Al vroeg draaide haar leven om muziek. Een docent Duits, die toetsenist was bij de Nordstar Showband, zag haar talent. Tijdens een schoolfeest trad ze met de band op. Toen dacht Wia: “Nou dit is wel wat ik wil!”

Haar eerste liedjes waren Nederlandstalig. Haar moeder gaf haar een zetje richting het Gronings tijdens een talentwedstrijd in Delfzijl. Een jaar later stond ze opnieuw op het podium, dit keer met liedjes van Ank Kuipers van de Tuutefloiters. Dat bleek een schot in de roos.

Vanaf dat moment koos Wia bewust voor het Gronings. Niet omdat het moest, maar omdat het vanzelf goed voelde. “Dat Gronings zit hier,” zegt ze, terwijl ze naar haar hart wijst. In het Gronings hoeft ze niet te zoeken naar woorden. Daar vallen muziek, gevoel en identiteit samen. Tot op de dag van vandaag promoot ze met haar liedjes de Groninger taal en cultuur.

Het leven van Wia stond jarenlang in het teken van optredens, concoursen en zangwedstrijden. Ze won er ongeveer driehonderd en kwam zelfs in de buurt van een optreden in Carré. Ze deed auditie en kwam door de selectie. Toch koos ze niet voor Amsterdam.

“Ik wil nait naar Amsterdam. Ik wil hier bliem.”

Voor haar voelde die keuze vanzelfsprekend. Ze wilde Groningen, de taal, het landschap en de mensen niet achterlaten.

Als Bert vraagt wat zingen voor haar betekent, komt de kern boven tafel: “Ik vind het leuk om op het podium te staan en mensen te entertainen en dat in mijn eigen taal.” Het belangrijkste is de verbinding met mensen. Niet het applaus of de prijzen, maar het moment waarop een lied iemand raakt. “Al zit er maar één iemand waarvan je ziet en die zingt mee, dan is het al klaar. Daar doe ik het voor.”

Wia is voor veel Groningers meer dan een zangeres. Ze wordt regelmatig gevraagd bij openingen en bijzondere gelegenheden. Haar lied “Ik kom van Ziel” is bijna met haar verweven: met haar afkomst, haar familie en de visserscultuur waaruit ze voortkomt. Met haar muziek brengt ze mensen en herinneringen samen.

Hoeveel ze ook heeft meegemaakt en bereikt, één constante blijft zichtbaar. Wia doet wat ze het liefste doet: zingen voor haar eigen mensen. Niet de prijzen of bekendheid vormen de rode draad, maar trouw blijven aan jezelf, aan de plek waar je vandaan komt en aan de mensen met wie je die verhalen deelt.

Verbinding loopt door alles wat ze doet: in haar muziek, voor de klas, in haar familie en in de mensen met wie ze samenwerkt.

Misschien is dat uiteindelijk wat Wia Buze zo typeert: dat ze altijd zichzelf is gebleven. En steeds weer terugkeert naar dat stukje Nederland dat haar hart heeft: Ziel.

• (00:00) Trailer
• (01:32) Ontmoeting in Ziel
• (2:39) Een vissersachtergrond
• (4:48) Groninger zangcultuur
• (12:23) Overlijden ouders
• (14:36) Leven in Ziel
• (21:15) Familieverhalen
• (26:39) Grunninger passie boven carrière
• (40:36) Opgeklopt verhaal over gezondheid
• (45:18) Hobby's?
• (49:27) Toegankelijk zijn
• (50:22) "Ik kom van Ziel"