De kunst van het wankelen met Ward Rennen #47

"Het heeft aan een zijden draadje gehangen. Meerdere malen." Directeur Ward Rennen van Museumpark Vonk in Eindhoven zegt het nu rustig maar eerder zat hij wel anderhalf jaar lang in de verdediging. Hij kon zijn verhaal niet vertellen, zijn naam raakte besmet, het project dreigde te stranden, terwijl hij wist wat er mogelijk was. Maar dat kwam niet meer aan bod: hij was alleen nog maar bezig met ‘verkeersbewegingsberekeningen’ en onderzoek op onderzoek. Toch gaan in juli de deuren open van het nieuwe museumpark, 26 maanden na het definitieve groene licht. 

Dat is ‘wankelen’ in de praktijk. Niet als pose van bescheidenheid, maar als werkwijze: bouwen op experimenten in plaats van zekerheden. Je moet de onzekerheid verdragen en toch blijven bewegen. Ward doet dat op elk niveau. De 'vonken' laten dat het duidelijkst zien: elk jaar een nieuw bouwwerk, vier jaar in de maak, gemaakt met en door de gemeenschap. Of bezoekers de verbinding leggen die het museum beoogt? Hij heeft er vertrouwen in maar garanties geven kan niet. Want het is nou eenmaal een experiment. 

In mijn boek De kunst van het wankelen, of het instabiele museum schrijf ik dat een goede strategie niet begint bij wat we al zeker weten, maar bij het erkennen dat we veel niet weten. Ward Rennen laat zien hoe dat eruitziet als je het echt doet.