Show notes
Na de dood van Romulus, de stichter en oorlogsheld, koos Rome voor een koning van geheel andere aard: Numa Pompilius, zoon van Pompo Pompilius uit de Sabijnse stad Cures. Zijn figuur markeert de overgang van strijd naar orde, van macht naar recht, van mythe naar ritueel. Waar Romulus de stad bouwde, gaf Numa haar ziel.
De antieke bronnen — vooral Livius, Plutarchus en Dionysios van Halikarnassos — beschrijven Numa als een man van rechtvaardigheid en diepe vroomheid. Livius noemt hem consultissimus omnis divini atque humani iuris, “de meest ervaren in alles wat goddelijk en menselijk recht betreft.” Die formule drukt de Romeinse overtuiging uit dat ware wijsheid beide sferen omvat: het ius divinum, de orde van de goden, en het ius humanum, de wetten van de mensen.
Herkomst en jeugd
Over deze podcast
Een poging om de Romeinse geschiedenis in zijn geheel weer te geven, zowel met mijn eigen woorden, mijn eigen gedachten, en soms met een zekere spontaniteit afdwalend, maar om het geheel een lijn te geven, zal ik het originele werk van Leopold von Ranke gebruiken,...
Meer over deze podcastGerelateerde afleveringen
#21 – Romulus heeft waarschijnlijk nooit bestaan
#24 De vierde koning van Rome: Ancus Marcius
#23 Tullus Hostilius – De Oorlogskoning van Rom
85. De Romeinen - deel 1: Wie legde de eerste stenen van de Eeuwige Stad?
#20 Rhea Silvia als Theotokos
#9 De Polis als model voor de stad Rome
#17 De stichting van Rome: Livius en de bronnen
#5 De tijd vóór Rome 3: Code van Hammurabi en waarzeggerij - de divinatione
Luister verder en doorzoek duizenden podcasts in de Podric-app.
