#304 Het Eetfeestje: Waarom We Successen Moeten Vieren!

Deze aflevering begin ik met een stukje zelfreflectie. Ik heb feedback gekregen dat ik vaak "eh" zeg en ik probeer daar in deze aflevering heel bewust op te letten door stiltes te laten vallen en rustiger te ademen. Het laat zien dat ook ik nog elke dag leer en groei, precies zoals ik dat ook in het ouderschap doe.

Voor mij betekent bewust ouderschap niet dat alles perfect gaat—ook ik schreeuw wel eens of maak fouten—maar het gaat om de bereidheid om in de spiegel te kijken. Ik focus me op het 'lezen' van mijn kinderen: wat proberen ze met hun gedrag te communiceren? Ik vind het belangrijk om een veilige omgeving te creëren waarin fouten maken mag. Of het nu gaat om leren lezen of blijven zitten op school, de prestatiedruk moet eraf zodat een kind gewoon kind kan zijn.

Een groot deel van deze aflevering gaat over onze zoon Izaï en waarom we een "eetfeestje" vieren. Izaï heeft een geschiedenis met sondevoeding en een moeizaam groeiproces. We hebben de afspraak dat we bij elke bereikte mijlpaal in kilo's een feestje geven. Nu hij de 22 kilo heeft aangetikt, gaan we met vriendjes naar de cafetaria om dit succes te vieren. Het gaat hierbij niet om de cadeautjes, maar om het vieren van zijn groei op zijn eigen tempo.

Ook blik even terug op de zware tijden: de ziekenhuisopnames en operaties. Hoewel het heftig was, heeft het ons gevormd tot de ouders die we nu zijn. Ik ben dankbaar voor de 'opening van mijn hart' die dit proces heeft teweeggebracht. Het heeft me geleerd om onvoorwaardelijke liefde te tonen en mijn kinderen te steunen in wie ze zijn, ongeacht hun prestaties.

Ik sluit af met de boodschap dat geluk en hoe je je voelt je eigen verantwoordelijkheid is. Je begint bij de "man in the mirror". Ik hoop dat ik mijn kinderen meegeef dat zij zelf bepalen hoe ze zich voelen en dat een ander daar geen macht over heeft.

Kortom: wees lief voor jezelf, vier de kleine en grote successen, en durf kwetsbaar en eerlijk te zijn in je groei als ouder en als mens.