KIK - Kimy Ilic Keelkracht

In deze aflevering praat ik je bij over twee ontzettend bewogen, haast stormachtige weken waarin er achter elkaar van alles gebeurde.Ik ben gebeten door een hond, waardoor ik naar de huisartsenpost moest voor een tetanusprik en antibiotica. De sfeer en de drukte op de post brachten onverwacht veel emoties en herinneringen terug aan de keren dat we vroeger met Izaï in het ziekenhuis zaten.Een paar dagen later viel er bij mij thuis iemand flauw en moest met spoed de ambulance komen, wat de nodige impact had.Een gepland vriendinnenweekend kon door een overlijden in haar familie niet doorgaan. In plaats daarvan ben ik met mijn eigen gezin naar Cadzand gegaan. De zee, het strand en de natuur hielpen me enorm om weer even op te laden en tot rust te komen.Ook hebben we gelukkig een hele positieve controle in het ziekenhuis en Izaï groeit goed volgens zijn eigen lijn. Naar aanleiding van een filmbezoek: "Wen er maar aan" sta ik stil bij de veranderingen in het vrouwenlichaam en de impact van hormonen (zoals de overgang). Ik deel mijn wens dat we als vrouwen elkaar veel meer mogen steunen en zien, in plaats van elkaar snel te veroordelen.Ook reflecteer ik op hoe belangrijk het is om stevig geworteld te zijn. Net als een boom die diep in de donkere aarde moet wortelen om hoog en krachtig te kunnen groeien, hebben wij die stevige basis, grenzen en oprechte verbinding nodig om overeind te blijven in het leven.Op dit moment mijd ik bewust het nieuws om mijn eigen gemoedsrust te bewaken. Als het goed gaat met jezelf, straal je dat ook uit naar je gezin en je omgeving. Laten we wat liever en zachter zijn voor elkaar en het goede verspreiden als een warme olievlek.In december ga ik als vrijwilliger aan de slag bij de Rouw- en Vierkas bij de Nieuwe Veste. Ik wil er simpelweg zijn voor mensen: luisteren zonder oordeel of ongevraagde adviezen, en ruimte bieden voor zowel verdriet als herinneringen.Check hier de website van Rouwen en Vieren kas Breda:https://www.rouwenenvierenbreda.nl/Video connectie van het menselijk lichaam en de natuur:https://youtube.com/shorts/_QeykTt0uQ4?si=56woOjb2AcGilVH_ via @contentmaniacs #verbinding #liefzijnvoorelkaar #moederschap #vrouwzijn #rustvinden #zelfzorg #mentalebalans #bewustleven #aarden #veerkracht #leven #rouwenenvierenkasbreda#rouwenenvierenbreda #kimyilic #kikdepodcast

In deze aflevering neem ik je mee in een openhartige stroom van gedachten die begon bij een ogenschijnlijk klein ochtendmoment bij de garage: een misverstand rondom een leenfiets. Het bracht me direct bij hoe belangrijk het is om je grenzen aan te geven én hoe de buitenwereld daarop kan reageren.Ik herken steeds vaker dat mensen die simpelweg hun grenzen bewaken ('tot hier en niet verder'), door de ander worden verweten narcistisch te zijn. In werkelijkheid is een grens stellen zelfbescherming. Iemand met echte narcistische trekken ervaart die grens juist vaak als een persoonlijke afwijzing en projecteert dat terug op de ander.Als iemand structureel over je grenzen blijft gaan, mag je kiezen voor jezelf en bepalen wie je toelaat in je hechte kring. Je hoeft niet alles met iedereen te delen.Echte groei zit in zelfreflectie — kunnen toegeven wanneer je fout zit of wanneer iets niet klopt, iets wat bij echt narcisme ontbreekt. Ik heb zelf moeten leren om inzichten niet belerend of verwijtend te delen, maar oprecht vanuit liefde en de gunfactor naar de ander toe.Ik geef aan dat er ruimte is voor en-en ik sta met beide benen op de grond, maar omarm tegelijkertijd mijn spiritualiteit, de natuur en openheid voor verschillende perspectieven. Ik geloof niet dat je altijd strak hoeft te kiezen; het mag allemaal naast elkaar bestaan, wat mij juist rust en vrijheid geeft.Grenzen en respect beginnen bij ons als volwassenen. In de opvoeding draait het niet om 'alles maar toelaten', maar om een gezonde balans waarin kinderen verantwoordelijkheid leren, elkaars grenzen respecteren en voor zichzelf leren opkomen. Kinderen voelen feilloos aan hoe wij met elkaar omgaan.Uiteindelijk begint echte verandering bij mezelf ('the man in the mirror'): focussen op mijn eigen groei, hoe ik communiceer en trouw blijven aan de persoon die ik vandaag ben geworden.#GrenzenAangeven #GrenzenStellen #Zelfbescherming #VoorJezelfKiezen #PersoonlijkeOntwikkeling #Zelfreflectie #Mindset #Narcisme #KimyIlic #kikdepodcast

In deze aflevering neem ik je mee in mijn gedachten over onze maatschappij, emigreren en vooral: écht geworteld zijn in wie je bent.Het lijkt soms zo aantrekkelijk om je spullen te pakken en naar het zuiden te vertrekken op zoek naar rust of een beter leven. Maar neem je de angel dan niet gewoon mee? Kun je pas echt aarden op een nieuwe plek als je eerst de relatie met jezelf en je omgeving aankijkt?Vanuit die gedachte deel ik een persoonlijk stuk van mijn eigen verhaal en afkomst. Over mijn vader die als gastarbeider naar Nederland kwam, opgroeien met gemengde roots en hoe ik zelf te maken heb gehad met vooroordelen en discriminatie — bijvoorbeeld tijdens sollicitaties vanwege mijn achternaam. Ik vertel waarom ik juist ontzettend trots ben op waar ik vandaan kom en waarom ik me daar nooit (meer) voor zal schamen.Uiteindelijk begint verandering bij jezelf ("the man in the mirror"). Net als een boom in de natuur moeten we diep en stevig geworteld zijn om overeind te blijven en te groeien.Laat me in de reacties vooral weten hoe dit voor jou voelt: waar liggen jouw wortels en wat helpt jou om dicht bij jezelf te blijven?#PersoonlijkeOntwikkeling #Zelfreflectie #Bewustzijn #GeworteldZijn #Roots #Identiteit #Afkomst #TrotsOpJeRoots #EchtZijn #Kwetsbaarheid #Mindset #Emigreren #LevenInHetBuitenland #Maatschappij #Verbinding #Openhartig #KimyIlic #KikDePodcast #Inspiratie #Levenslessen #Zelfgroei

In deze aflevering neem ik je mee in een belangrijk inzicht dat me de afgelopen tijd bezighoudt: hoe ontzettend fragiel het leven eigenlijk is. We laten ons zó snel opslokken door onze telefoons, to-do-lijstjes en de dagelijkse sleur, dat we vergeten écht stil te staan bij het nu.Na recente ervaringen met verlies en rouw realiseerde ik me opnieuw hoe belangrijk 'carpe diem' is — niet als een cliché quote op een tegeltje, maar vanuit pure, intrinsieke motivatie. Waarom wachten met de dingen die er écht toe doen tot het te laat is?Het leven plukken is geen luxe voor later, maar een keuze voor vandaag. Ik hoop dat deze video je inspireert om stil te staan bij wat voor jou écht telt.Kijk en/of luister lekker mee, leg je telefoon even weg en laat me in de reacties weten: wat houdt jou tegen om vandaag voluit te leven?#CarpeDiem #PlukDeDag #PersoonlijkeOntwikkeling #Mindset #RouwEnVerlies #IntrinsiekeMotivatie #BewustLeven #StilStaanBijHetNu #Levenslessen #zelfontwikkeling #kimyilic #kikdepodcast

In deze aflevering neem ik je mee in een openhartig en persoonlijk gesprek over verlies, doorzettingsvermogen en bewuste keuzes.Ik sta stil bij rouw die ik op dit moment ervaar, maar ook bij het besef dat rouw hand in hand gaat met echte liefde. Het missen van iemand brengt pijn, maar herinneringen geven uiteindelijk ook weer kracht en een lach om verder te gaan.En ik vier een bijzondere sportieve mijlpaal: mijn 1000e dag op rij hardlopen #runstreak1000 . Tijdens het hardloopevenement De 10 van het Aogje in Breda liep ik samen met mijn Izaï (die gaat voor zijn Legendary Bredaille) en een vriendin die na een zware knieoperatie een indrukwekkende comeback maakte.Ik deel wat over mijn deelname aan de challenge van Stichting MIND om maximaal een half uur per dag op mijn telefoon (social media/apps) door te brengen. Hoewel het een flinke uitdaging is, brengt het me nu al veel bewustwording rondom schermtijd en telefoongedrag.#hardlopen #hardlopeninnederland #runstreak #1000dagen #runningcommunity #offlinechallenge #digitaledetox #schermtijd #rouw #verlies #rouwenverlies #echteliefde #veerkracht #persoonlijkeontwikkeling #mindset #kimyilic #kikdepodcast

In deze aflevering neem ik je mee in mijn openhartige gedachten over waar ik nu sta in het leven. Het rouwproces dat "gaat zoals het hoort": met vallen, opstaan, ups en downs.Ik deel hoe ik als echte ‘aanpakker’ omga met verlies, hoe eerdere ervaringen met rouw me hebben gevormd en waarom ik vind dat we juist naar kinderen mogen kijken als het gaat om eerlijkheid en veerkracht rondom de dood. Ook praat ik over hoe verdriet en dankbaarheid naast elkaar kunnen bestaan, het vinden van je eigen weg zonder jezelf te verliezen, en waarom een klein gebaar — zoals een simpel hartje — soms al genoeg is.Tot slot vertel ik over mijn voornemen om mee te doen aan de MIND-telefoonchallenge en hoe belangrijk het is om dicht bij jezelf en je gevoel te blijven.Dank je wel voor het luisteren en/of kijken! 🤍https://wijzijnmind.nl/telefoon-challengehttps://landelijkcentrumrouwenverlies.nl/#RustInJeHoofd #MentaleGezondheid #Kwetsbaarheid #Dankbaarheid #Verbinding #Levenslessen #PersoonlijkeOntwikkeling #Zelfontwikkeling #Mindset #PersoonlijkeGroei #Zelfliefde #Inspiratie #Motivatie #Kimyilic #kikdepodcast #mind #telefoonchallenge #rouw #rouwverwerking #rouwenverlies #verlies #rouwproces

In deze aflevering neem ik je mee, terwijl de regen zachtjes tegen de ramen tikt op een druilerige ochtend in september en ik de herfst langzaam voel binnensluipen. Zo’n moment waarop de wereld even vertraagt en er ruimte ontstaat voor gedachten die normaal in de drukte van alledag blijven liggen.Het gemis van onze vriend Maurice (Boelie) begint steeds meer te landen. Het onbesef maakt langzaam plaats voor het harde besef dat hij er echt niet meer is. Rouw komt in golven; het ene moment denk je dat het rustig is, en het volgende moment wil je weer iets met hem delen en besef je dat het niet meer kan. Om hem levend te houden in herinnering, verspreiden we o.a. zijn herkenbare witte hartjes. Juist door het verdriet en de confrontatie met het verlies van dierbaren, word ik er weer aan herinnerd hoe ontzettend belangrijk het is om het leven nu te vieren. Wacht niet met genieten, stel mooie dingen niet uit en ruim belemmerende gedachten op.Tussen de kleine geluksmomenten door — zoals het het zien opgroeien van mijn kinderen van 13 en 10 — denk ik na over hoe Maurice leefde. Iemand vertelde dat hij in die 44 jaar meer heeft beleefd en gecreëerd dat normaal iemand in 80 jaar zou doen. Zijn creatieve begaafdheid deed me beseffen hoe ons onderwijssysteem creatieve geesten vaak tekortdoet. We leren dat succes gelijkstaat aan euro’s op de bank, waardoor zoveel puur talent onopgemerkt blijft.Dat brengt me bij de kern van waar ik voor sta: trek je niks aan van wat een ander van je vindt. Na 321 afleveringen weet ik dat mijn gedachten soms van de hak op de tak gaan en intens kunnen zijn, maar dit ben ik, 100% puur en ongefilterd. Mijn grootste kracht is dat iedereen bij mij volledig zichzelf mag zijn, zonder oordeel. En dat is uiteindelijk het mooiste wat we elkaar kunnen geven.En het mooiste is, het kost niets.Wil je een training van 113 volgen? Kijk dan hier https://vraagmaar.113.nl/#RouwEnVerlies #Levenslessen #creativiteit #jezelfzijn #hoogbegaafd #EerlijkVerhaal #kimyilic #kikdepodcast #vriendschap

https://www.113.nl/actueel/wereld-suicide-preventie-week-2026Wandel mee donderdag 10 september 2026https://walkintothelight.nl

De afgelopen weken voelden als een wervelwind. Met de start van het nieuwe school- en sportseizoen werd onze agenda van de ene op de andere dag weer gevuld met schema’s, clubjes en verplichtingen. Terwijl ik mijn weg zocht in al die hectiek, voelde ik hoe hard ik behoefte had om even op de rem te trappen en terug te keren naar mijn eigen ritme.Tijdens mijn recente Yin-lessen vielen er een paar mooie puzzelstukjes op hun plek. Ik werd herinnerd aan de kracht van overgave: stoppen met vechten tegen wat er op je pad komt en durven loslaten. En minstens zo belangrijk: terugkeren naar jezelf. Luisteren naar wat je lichaam en geest op dít moment nodig hebben, zonder te oordelen.Dat loslaten kon ik afgelopen weekend meteen in de praktijk brengen tijdens de Teteringse Dorpsloop, die ik samen met Izaï liep. Het begon stroef, maar we eindigden met een heerlijke eindsprint op Paul Elstak. Het ging niet om een toptijd neerzetten, maar puur om het plezier van samen bewegen en er voor elkaar zijn.Tegelijkertijd staat het leven thuis nooit stil. Met een opgroeiende dochter duik ik de laatste tijd wat dieper in de wereld van hormonen en puberteit (onder andere geïnspireerd door het boek Meet Your Hormones). Het zette me weer aan het denken over het ouderschap. Naar aanleiding van een herkenbare social media-video praat ik over opvoeden en het creëren van een veilige haven thuis waar ruimte is voor humor en sarcasme, maar waar kinderen bovenal 100% zichzelf mogen zijn. Want hoe druk het leven ook is, voor mij blijft de kern: verantwoordelijkheid nemen voor je eigen stuk, nooit met ruzie de deur uitgaan en elkaar vasthouden in onvoorwaardelijke liefde.

In deze aflevering neem ik je mee in mijn overdenkingen van de afgelopen week. Nu de zomervakantie voorbij is en de 'ratrace' weer begint, merk ik hoe makkelijk we verstrikt raken in wat de maatschappij van ons verwacht. Maar wat is dat 'plaatje' eigenlijk waar we aan proberen te voldoen?Ik deel mijn gedachten over status versus welzijn, de impact van jaloezie en afgunst, en waarom ik mijn eigen geluk en dat van de mensen om me heen altijd boven uiterlijke schijn zal plaatsen. Ook blik ik terug op mijn persoonlijke reis naar het moederschap—van het moment dat ik dacht dat kinderen misschien niet voor mij waren weggelegd, tot de enorme (en soms zware) verantwoordelijkheid die ik nu met zoveel liefde en dankbaarheid draag.Deze podcast is voor mij een plek van reflectie, een digitaal dagboek en hopelijk een bron van herkenning voor jou. Laten we stoppen met voldoen aan het perfecte plaatje en kiezen voor wat er écht toe doet: onvoorwaardelijke liefde, verbinding en oprechte aandacht voor elkaar.Vond je dit een waardevolle aflevering? Deel hem dan vooral met anderen of laat een reactie achter. Ik vind het ontzettend fijn om van je te horen!Liefs, Kimy#ouderschap #persoonlijkeontwikkeling #hetplaatje #moederschap #bewustleven #statusvswelzijn #reflectie #podcast #onvoorwaardelijkeliefde #kimyilic #kikdepodcast