Viewpoints – Placecloud (Nederlands)

Bergen, The Netherlands. We bevinden ons naast het voormalige kantoor van het Noorderkwartier, een van de kamers van de West-Indische Compagnie, in Hoorn. In de 17e eeuw lieten de bestuurders van deze kamer zich beïnvloeden door anonieme pamfletten die het beleid over de handel met Brazilië trachtten te sturen.

Pedro Régis, Brazil. Het is een feit dat de kust van Paraíba een van de populairste toeristische bestemmingen van Brazilië is. Langs deze kust liggen talloze prachtige stranden, waaronder het strand waar we ons nu bevinden: Baía da Traição. Tegenwoordig zorgen de warme zee en het lange zandstrand voor een kalme en paradijselijke sfeer, heel anders dan wat we hier in 1645 zouden hebben aangetroffen, toen de oorlog om de Nederlanders uit Brazilië te verdrijven begon. Wat dit specifieke strand verbindt met de Nederlandse periode, die liep van 1630 tot 1654, is een illustere figuur uit deze vreedzame regio van de noordoostelijke kust, waar de oorspronkelijke bevolking uiteraard inheemse volkeren waren.

Wanneer we het hebben over de Nederlandse bezetting van Brazilië in de 17e eeuw, denken we meestal aan het noordoosten van het land, waar de Hollandse bezetters, gefinancierd door de West-Indische Compagnie, 24 jaar verbleven. Maar de Hollandse tentakels reikten verder, tot diep in het noorden, diep in het regenwoud.

Recife, Brazil. We staan hier voor het standbeeld van de godin Athena, of Minerva, mocht je jezelf meer associëren met de Romeinen, in plaats van de oude Grieken, aan het begin van de Mauritsbrug in Recife. De godin van wijsheid en kunst kwam hier aan in 1917 als onderdeel van een grote stedenbouwkundige hervorming. Recife wilde zich presenteren als een moderne hoofdstad en zocht daarvoor inspiratie in Europa. De toenmalige gouverneur, José Rufino Bezerra Cavalcanti, gaf opdracht om vier allegorische beelden te importeren van de gieterij Val d’Osne in Parijs. Ze sieren vandaag de dag nog steeds de uiteinden van de brug.

The Hague, The Netherlands. De Duitser Johan Maurits van Nassau-Siegen trad op jonge leeftijd, slechts 16 jaar oud, in dienst bij het Nederlandse leger. Hoewel hij afkomstig was uit een respectabele familie met koninklijke connecties, had zijn vader het grootste deel van zijn financiën besteed aan het ondersteunen van de Nederlandse onafhankelijkheidsoorlog tegen Spanje. Voor Maurits, het dertiende kind van zijn vader, bleef er daardoor weinig over.

Middelburg, The Netherlands. We bevinden ons hier in de stad Middelburg, op de locatie van het West-Indisch Huis, ooit de zetel van de Zeeuwse kamer van de West-Indische Compagnie. Het huidige gebouw huisvest een chique stroopwafelwinkel.

Cape Town, South Africa. De term ‘polymath’ gaat terug tot ten minste 1603, toen deze voor het eerst werd gebruikt in de titel van een gepubliceerd werk van de Duitser Johann van Wowern. Hij definieerde polymathie als "kennis van verschillende zaken, gehaald uit allerlei studies ... vrijelijk bewegend door alle disciplines, voor zover het menselijk verstand, met onvermoeibare ijver, deze kan nastreven". In het Nederlands wordt in plaats van ‘polymath’ vaak de term ‘homo universalis’ gebruikt.

Venice, Italy. De Europese elite in de 17e eeuw, met name de kapitalistische elite, waren herkenbaar kosmopoliet. Ze reisden eenvoudig van land tot land, hadden commerciële belangen in internationale handel en maakten gebruik van de imperiale periferie ten voordele van hun volk, maar vooral voor hun eigen gewin.

Kranenburg, Germany. We staan hier voor het graf van Johan Maurits van Nassau-Siegen. We zijn in het dorp Hau, aan de rand van Kleef, en slechts een paar kilometer verwijderd van de grens met Nederland. Het levensverhaal van Johan Maurits van Nassau is er niet per se één van armoede naar rijkdom, maar wel degelijk één van een oorsprong in relatieve onbekendheid naar een groots slotakkoord, waarin hij vertoefde met de koningen en koninginnen van Europa.

Kranenburg, Germany. Dit prachtige bosrijke gebied hier in Kleef was ooit waar we het Prinzenhof hadden kunnen vinden. Dit paleisje was gebouwd in opdracht van Johan Maurits van Nassau-Siegen in de tweede helft van de 17e eeuw, maar raakte zwaar beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog en werd daarna afgebroken. De bijbehorende tuinen zijn echter wel bewaard gebleven.