Vorming voor elke dag

Dr. Jeffrey Stainover, een psychiater, stelde in een bericht voor het Amerikaanse Congres: ‘Met de komst van de computer is de verslavende stimulans voor internetporno haast onomkeerbaar geworden. Het is alsof we een vorm van heroïne hebben bedacht. Maar dan 100 keer krachtiger dan voorheen. Geschikt voor gebruik in de privacy van het eigen huis; en dan direct ingespoten in de hersenen, via de ogen. Het is beschikbaar in een onbeperkt aanbod, via een zelfvoorzienend distributienetwerk, verheerlijkt als kunst en beschermd door de grondwet.’

Johannes stelt dat we de wereld niet lief moeten hebben. Evenmin dat wat in de wereld is. Doen we dat wel? Dan is de liefde van de Vader niet in ons hart. Wat bedoelt Johannes daarmee? Je mag toch wel genieten van wat je op deze aarde krijgt? Dat klopt. We mogen de aarde gebruiken en daarvan genieten.

De apostelen gaven in hun zendbrieven onderwijs aan de christengemeenten. Johannes schreef drie liefdevolle, maar ook scherpe brieven. In 1 Joh. 2 horen we hoe hij de gemeente aanspreekt als ‘kinderen’, daarmee doelt hij op het geheel van de gemeente. Ook spreekt hij ‘vaders’ aan, dat zijn de volwassenen die leidinggeven. Tenslotte heeft hij een boodschap voor de ‘jongelingen’. Jongeren, dat zijn degenen die nog niet geheel volwassen zijn.

‘Nergens is de mens zo eenzaam als in een grote stad. Wie daar het kleine nest van zijn gezin verlaat en de huisdeur achter zich sluit, wordt plotseling een silhouet in de straat, een voorbijganger, een naamloze.’ Dit citaat haalt Dirk de Wachter aan in zijn boek Borderline Times.

Samuel Morse is de uitvinder van de Morse Code. Deze code werd gebruikt om berichten te versturen. Men noemde dat ‘telegrafie’. Samuel Morse verstuurde in het voorjaar van 1844 het eerste telegrafische bericht van Washington DC naar Baltimore. Zijn boodschap was een Bijbelse uitroep: ‘What God hath wrought!’ (Num. 23: 23)

Preek over Efeze 6: 14a.

De liefde tot God en de liefde tot de wereld zijn twee genegenheden die niet slechts elkaars rivalen, maar elkaars vijanden zijn. Zij zijn zo onverzoenlijk, dat zij niet samen in hetzelfde hart kunnen wonen. We hebben al laten zien hoe onmogelijk het voor het hart is om door eigen veerkracht de wereld van zich af te werpen en zichzelf zo tot een wildernis te maken. Zo zit het menselijk hart niet in elkaar. De enige manier waarop het verlost kan worden van een oude genegenheid, is door de verdrijvende kracht van een nieuwe genegenheid.

God verheugt Zich als zondaren zich bekeren, want het is Zijn eigen werk om hen tot bekering te brengen. Het is een gevolg van de gave van Zijn Zoon en het wordt veroorzaakt door de kracht van Zijn Geest.

‘Jezus kan elke zondaar verlossen, hoe zwaar hij ook gezondigd heeft en hoe zondig zijn natuur ook is. Hij verlost van het diepste verderf en van de dood. Geen enkele schuld is te groot om geheel vergeven te worden. Een zondaar kan niet te zwaar gezondigd hebben, geen last is te zwaar voor verlossing.

Preek over Efeze 6: 11.