Alweer een Podcast

Henk maakt zich weer eens vrolijk over de staat van Europa. Of eigenlijk: hij probeert het, maar het lachen vergaat je een beetje als je hoort hoe politiek inmiddels vooral bestaat uit verdragen, adviesbureaus en mensen die “heel bezorgd” kijken bij talkshows terwijl er ondertussen geen woning bijkomt.In deze aflevering van Alweer een Podcast leggen Henk en Jelmer de democratie op de operatietafel. Waarom verliezen middenpartijen overal terrein? Waarom worden boze burgers steeds bozer? Waarom mogen grote bedrijven belasting ontwijken terwijl de gewone man een boete krijgt omdat z’n vuilniszak verkeerd staat?Verder:Engeland als openluchtmuseum van mislukte politiekWaarom Nigel Farage en de Groenen allebei een probleem zijnDe wonderlijke carrièrekansen van beroepsactivistenD66, verdragen en de nationale hobby: onderzoeken laten doenWaarom niemand meer nieuws kijkt, behalve om zich kwaad te makenHoe pensioenfondsen “ethisch” beleggen door eerst miljarden te verbrandenEn waarom saffraan ineens geopolitiek belangrijker is dan mensenrechtenKortom: een vrolijke wandeling langs politieke onmacht, bestuurlijke schijnheiligheid en het langzaam verdwijnen van gezond verstand. Gelukkig hebben we Henk nog. Dat scheelt weer een adviesrapport van KPMG.

Deze week bewijzen Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo dat je zonder voorbereiding moeiteloos een half uur kunt vullen met onderwerpen waar je eigenlijk beter van weg kunt blijven.Het gaat onder meer over Ali B, Peter Gillis en het blijkbaar uitstervende begrip “consequenties”. Over Lil Kleine — de Trump van de Nederlandse popmuziek — die nog steeds overal welkom is zolang de streams maar hoog genoeg zijn. Al zijn die streams volgens Henk vooral afkomstig uit een Oost-Europees telefoonmagazijn.Verder:waarom moderne polo’s na zeven wasbeurten uit elkaar vallen;waarom kattenvoer duurder is dan biefstuk;proefdiervissen op het menu in Utrecht;balsamico van 130 euro per flesje;de smerige ondergang van de Marsen waarom Nutella technisch gezien een hazelnootpasta met marketing is.Ook aandacht voor moeders die allemaal “mama” heten, schildpadden die verkeerd gevoerd worden en oude Volvo-diesels die langer leven dan hun eigenaren.Kortom: een podcast over de teloorgang van kwaliteit, fatsoen en chocola. Met koffie aan het einde. Zoals het hoort.

Deze week bewijst het leven weer dat je prima een hotel in New York kunt regelen, maar niet per se kunt betalen — zeker niet als je creditcard spontaan wordt “beveiligd” nadat een bepaald boekingsplatform zogenaamd níet gehackt is. Banken doen daarna precies genoeg om te laten zien dat ze bestaan, maar niet genoeg om je echt te helpen.Verder filosoferen we vrolijk over AI dat alles kan — inclusief ons vervangen — en de ongemakkelijke theorie dat mensen ondertussen eerder dommer dan slimmer worden. Verklaringen genoeg, nuance wat minder.Ook nog: waarom sommige mensen zoveel macht uitstralen dat complete kamers stilvallen, hoe dat meestal nergens op slaat, en waarom je daar tóch een beetje nerveus van wordt.En natuurlijk eindigen we waar het hoort: bij een nieuwe, iets te dure, iets te oude maar onweerstaanbare aankoop op vier benen. Want sommige fouten blijf je gewoon herhalen.Kortom: technologie die slimmer wordt, mensen die dat niet zijn, en keuzes die je beter niet kunt verdedigen.Goede dag.

Deze week beginnen we keurig bij een quiz over socialisten die de werkdag terugbrachten van 16 naar 8 uur — en eindigen we bij het besef dat kinderarbeid nog steeds springlevend is, zolang onze sneakers maar goedkoop blijven.Verder duiken we in Henk z’n jeugd, waar complete vrachtwagens vol boeken thuis werden “gewassen” voor een paar cent per stuk, en waar werken nog gewoon werken heette. Daarna ontspoort het zoals gebruikelijk richting sciencefiction, tijdreizen en de geruststellende gedachte dat een tijdpolitie je gewoon doodschiet vóór je iets doms doet.Natuurlijk ontbreekt ook de maanlanding niet, inclusief complottheorieën, horloges en marketingtrucs waar zelfs de NASA niet boven staat.En alsof dat nog niet genoeg is: een pijnlijk eerlijk college over hoe je een schildpad dus níét moet verzorgen — met als conclusie dat de meeste mensen hun huisdier langzaam vermoorden, maar dat gelukkig niet weten.Kortom: van kinderarbeid tot kosmos en van boeken wassen tot schildpaddenleed.Goede dag.

Twee mannen, een krakende microfoon en weer iets te veel mening. We beginnen in New York tussen glazen wolkenkrabbers en eindigen op de markt in Maastricht, waar mensen in april boos worden omdat hun vijgenboom nog geen vijgen heeft. Dat niveau.Verder gaat het over doorgeslagen taalgebruik, oorlog die geen oorlog meer mag heten, en hoe je tegenwoordig gratis wordt uitgescholden als je iets zinnigs zegt over vaccinaties. Ondertussen gedraagt de medemens zich overal alsof hij overal recht op heeft — van de supermarkt tot het verkeer.Kortom: weinig hoop, veel observaties en een groeiend vermoeden dat het niet meer goed komt.Goede dag.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo zijn er weer. Dit keer begint het met horloges – veel te veel horloges, meestal uit China en zelden op tijd. Henk duikt in een kafkaëske ruzie met een Spaanse verkoper die hem voor oplichter uitmaakt, terwijl het enige wat stuk is een lullig pinnetje blijkt te zijn.Verder gaat het over reviews: wanneer ze zin hebben om er één te schrijven (zelden), wanneer ze het laten (meestal) en waarom je ze eigenlijk nooit serieus moet nemen. Behalve als het echt goed of echt beroerd is – alles daartussen is voor zeurpieten.Tussendoor wordt de stijgende prijs van zo’n beetje alles verklaard – van Chinees eten tot vrachtwagens vol hout – en waarom dat nooit meer goedkoper gaat worden, wat politici ook beloven.Ook passeren religie, spiritualiteit en ander vaag gedoe de revue. Henk gelooft nergens in, behalve in gezond verstand en een goede grap. Jelmer probeert het nog enigszins netjes te houden, maar faalt daar regelmatig in.En alsof dat nog niet genoeg is: een gemiste huwelijksnacht, een aanstaande trip naar Parijs vol nostalgie, en uiteraard weer wat onsmakelijke radioherinneringen die je eigenlijk niet wil horen – maar toch krijgt.Kortom: horloges, ergernis en levenslessen waar niemand om gevraagd heeft. Zoals gebruikelijk.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo zijn er weer. Ze beginnen onschuldig met muziek op de radio, maar eindigen al snel bij sterrenratings, manipulatieve winkelketens en een zorgsysteem waar zelfs hoogleraren geen touw meer aan vast kunnen knopen.Tussendoor verwonderen ze zich over het fenomeen reviews: een 8 is tegenwoordig een onvoldoende, klagende klanten bepalen de score en ondertussen hangt het voortbestaan van een apotheek er vanaf. Alles moet perfect, anders zwaait er wat – van de zorgverzekeraar welteverstaan.Ook de politiek krijgt weer een tik: partijen met dubieuze namen, gemiste kansen en verkiezingsuitslagen waarbij iedereen gewonnen heeft, behalve de kiezer. Of beter gezegd: de helft van Nederland die allang is afgehaakt.Verder passeren mediafratsen, gênante televisie en overschatte artiesten de revue. Van Ramses Shaffy tot hedendaagse “kenners”: smaak blijkt zeldzamer dan men denkt.Kortom: observaties, ergernis en hier en daar een verdwaalde nuance.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo zijn er weer. Nou ja, “ze” – Henk en die andere. Ze dwalen langs de gloriedagen van de radio, waar samenwerken vooral betekende dat de één geld verdiende en de ander z’n mond moest houden. Met speciale aandacht voor Jack Spijkerman: een man met talent, een antwoordapparaat en een tarievenlijst.Verder halen ze herinneringen op aan Vara's Vuurwerk, volgens Henk het beste radioprogramma waar niemand iets van begreep – inclusief de presentator zelf. De les: je hoeft geen verstand van muziek te hebben, zolang je maar mensen om je heen verzamelt die dat wel hebben. En een beetje humor, dat helpt ook.Daarnaast passeren hedendaagse muziek, twijfelachtige politieke partijnamen en managers die hun artiesten eerder schaden dan helpen. Ook komt er een groepieclub voorbij die nooit bestaan heeft, maar betere verhalen opleverde dan de werkelijkheid.Kortom: radio, roddels, rancune en een snufje moraal. Zoals het hoort.

Henk en Jelmer beginnen opnieuw met hun kruistocht tegen tijdgebonden begroetingen. Geen goedemorgen, goedemiddag of goedenavond meer — gewoon goede dag. Scheelt eindeloze discussies over wanneer de avond precies begint en voorkomt irritatie bij mensen die nog steeds “goede smorgens” zeggen.Daarna volgt een ode aan mooie woorden. Van hoefbevangenheid tot het beroemde “groot denkraam” uit de wereld van Olivier B. Bommel, bedacht door Marten Toonder. Henk blijkt zelfs ooit een eigen wijsheid op een wc-tegeltje te hebben laten drukken — al was die per ongeluk al door iemand anders bedacht.Het gesprek ontspoort vervolgens richting toiletcultuur wereldwijd: poepstenen, Chinese openbare wc’s zonder deuren, Romeinse badhuizen en de filosofische vraag of het laatste velletje toiletpapier eigenlijk altijd overbodig is. Henk noemt zichzelf uiteindelijk een “spiritueel poeper” die het allemaal op gevoel doet.Verder: schaamte en naaktheid door de eeuwen heen, plastische chirurgie in Hollywood en waarom ouder worden soms mooier is dan strakgetrokken gezichten. Met gastoptredens in de discussie van onder meer Joan Rivers, Dolly Parton, Madonna en Robert De Niro.En zoals het hoort in deze podcast: het eindigt bij eten. Chocolade (van Verkade tot Tony's Chocolonely), vreemde kookcombinaties zoals prei met witte chocolade, en een mini-masterclass pasta koken — inclusief waarom goede pasta minimaal 14% zetmeel moet hebben.Kortom: van wc-tegeltjes tot haute cuisine. En ergens daartussen de ontdekking dat je misschien al twintig minuten discussie kunt voeren over één velletje toiletpapier

Henk besluit een eind te maken aan het eeuwige gezeur over goedemorgen, goedemiddag en goedenavond. Gewoon: goede dag. Scheelt weer gedoe en voorkomt dat je iemand nog tien minuten een fijne ochtend wenst en daarna impliciet de tering laat krijgen.Verder goed nieuws uit de paardenafdeling van Jelmer. Zijn hobby — bejaarde paarden een verzorgde oude dag geven — blijft een financieel bodemloze put, maar voorlopig leven ze nog. Met dank aan dure Franse paardenhooi-gastronomie, speciaal tegen hoefbevangenheid en andere kwalen waar Henk vooral het woord mooi van vindt.Daarna ontspoort het gesprek zoals gebruikelijk richting consumentenellende: horloges van duizenden euro’s zonder pinnetje, online verkopers die beginnen te schelden, en hoe platforms als Chrono24 soms verrassend wél de koper beschermen. Ondertussen passeren ook eBay en AliExpress de revue, waar je voor een euro een horloge-opener koopt en er gratis een armband bij krijgt die in een Nederlandse winkel veertig euro kost.Tot slot filosofie uit onverwachte hoek: Chinese horlogemakers die inmiddels superklonen bouwen die nauwelijks te onderscheiden zijn van het origineel. De vraag blijft dus: wanneer is iets nog echt, en wanneer alleen heel goed nep?Kortom: paarden, horloges, Frans hooi en Chinese namaak. En ergens daartussen een poging om het deze week eens gezellig te houden.