#400 – De organisatie die er altijd nog iets bij kan doen

In onze jaarplannen plannen we vaak tot het maximale van onze capaciteit. Want dat is de manier waarop we maximaal efficiënt kunnen zijn. Toch? Tegelijkertijd weten we dat we ook elke week niet geplande vragen krijgen die capaciteit vragen. Die doen we gewoon even tussendoor, want dat hoort er nu eenmaal bij. En als we over een paar maanden een grote klantvraag krijgen waar ons team bij nodig is, dan fixen we dat ook nog wel. En die wetswijziging die gevolgen heeft voor processen en systemen… tja, dat moet, dus dat doen we ook. Maar al die flexibiliteit heeft een keerzijde. Vaak zit die keerzijde in extra uren die mensen in het team moeten maken, pauzes die korter worden, overleggen die geschrapt worden of steeds korter worden – dat klinkt ook efficiënt, maar gaat wel ten koste van echte informatie-uitwisseling en elkaar bijpraten. Of opleidingen worden uitgesteld, of zelfs helemaal geschrapt. Hoe zorg je vanaf het middenveld van de organisatie dat deze kosten van flexibiliteit zichtbaar worden en dat de organisatie de mogelijkheid krijgt om bewust te kiezen waar we beperkte capaciteit inzetten (in plaats van dat de grootste bullebak altijd voorrang krijgt)?