Alweer een Podcast

Een historisch pistool van Jelmer z’n opa dreigt door bureaucratische regelgeving doormidden gezaagd te worden. Een prima aanleiding om het vervolgens over de Tweede Wereldoorlog, loopgraven en de kunst van oorlog voeren te hebben.Henk heeft namelijk een eenvoudige oplossing voor oorlog: praten. En als dat niet lukt, een stukje land opgeven. Jelmer vraagt zich ondertussen af of Oekraïne inmiddels niet op ‘deathground’ aan het vechten is: het punt waarop verliezen betekent dat je zelf ook ten onder gaat.Verder komen Poetin, Trump, Iran, atoombommen en de vraag voorbij wanneer je als land moet kunnen zeggen: we hebben verloren, laten we er maar mee ophouden.En ondertussen wordt Henk z’n historische kennis weer eens niet door iedereen gewaardeerd.Tot zover de vredesonderhandelingen.

Een dak van 70.000 euro, een keuken van 21.000 euro en een bouwvakker die een waterleiding met een nietpistool weet te vinden. Gelukkig kan Jelmer tegenwoordig alles zelf. YouTube heeft immers meer vakkennis dan menig bouwbedrijf.Verder gaan we onderhandelen op de markt, rekenen we uit hoe je een keuken van 21.000 euro voor ongeveer de helft kunt bouwen en ontdekken we dat IKEA-afwasmachines gewoon uit de Siemens- en Bosch-fabriek komen.En dan wordt het toch weer serieus: Nederland wil van een maakindustrie naar een kenniseconomie, terwijl een derde van de vijftienjarigen niet goed kan lezen.Maar gelukkig hebben we influencers.

Henk heeft een idee: schaf de Eerste Kamer af. Dat scheelt een hoop gedoe, bestuurlijke baantjes en mensen die één of twee dagen per week werken maar wel overal iets van vinden.Verder hebben we het over minderheidskabinetten, politieke principes, Wilders, staal, sperziebonen uit Ghana, paardenworst en de vraag waarom Nederland vooral heel veel dingen níét meer wil maken.En omdat er steeds meer influencers nodig lijken te zijn om ons uit te leggen hoe de wereld werkt, overwegen wij onszelf ook maar om te scholen. Na bijna 250 afleveringen wordt Alweer een Podcast gewoon Twee Influencers.Dat zal de democratie leren.

Van bierbonden en brouwerijen die je financieel bij de ballen hebben tot de vraag waarom alles wat lekker is tegenwoordig extra belast moet worden. We hebben het over oplichters, slechte klantenservice, reclame, Frank Boeijen en de eeuwige waarheid: nergens zin in hebben, maar het uiteindelijk toch leuk vinden.Kortom: bier, belasting en Boeijen. De beschaving staat er weer fraai op.

Van krimpflatie bij M&M’s en beschuiten naar de geschiedenis van huizen, riolen, armenhuizen en tulpenbollen als maaltijd. We leren hoe achternamen ontstonden, waarom boeren altijd de rekening betalen en dat avocado’s blijkbaar óók een milieuprobleem zijn.En dan te bedenken dat we begonnen bij de Jumbo. Je moet toch wat met je middag.

We beginnen met een hond op schoot en eindigen bij advocaten, dreigbrieven en een miljoen euro schuld. Daartussenin bespreken we vakantie, airco’s, wijn, de Tempeliers en waarom je tegenwoordig blijkbaar voor ieder zinnetje een jurist nodig hebt.Kortom: gewoon weer een gezellige middag.

We hebben het deze week over erfenissen, testamenten, dementerende stiefmoeders, huwelijkszwendelaars en de vraag of je iemand na je dood nog één keer kunt pesten met €2 per jaar. Kortom: een gezellige aflevering.Verder blijkt Henk een geopolitieke strateeg op YouTube te volgen, weet hij verrassend veel van kernenergie en opvallend weinig van klimaatverandering. Ook bespreken we nazi’s met messen, politieboetes, de ondergang van de Noordzee en waarom de aarde blijkbaar doet wat-ie zelf wil.En omdat we uiteindelijk ook gewoon moeten eten: Henk onthult het recept voor pasta ’nduja. Veel vet, veel peper en vooral veel meer smaak dan dit gesprek eigenlijk verdient.Kortom: nalatenschap geregeld, wereldorde besproken en pasta gegeten. Volgende week weer gewoon gezellig.

Acht jaar lang zorgde Linda, samen met een klein en hecht team, dag en nacht voor Jerney Kaagman. In deze extra aflevering vertelt ze hoe die laatste jaren eruitzagen, waarom Jerney zo graag in haar eigen huis wilde blijven wonen en hoe die wens uiteindelijk onderwerp werd van een juridisch conflict.Samen met collega Olga blikt ze terug op de bijzondere band die ontstond, de dagelijkse zorg, de moeilijke keuzes en de laatste momenten van Jerney.Een indringend gesprek over toewijding, waardigheid en de vraag wie uiteindelijk beslist hoe iemand zijn laatste levensjaren doorbrengt.

Na alle reacties op de vorige aflevering duiken we nog één keer in de wonderlijke wereld waarin een pot tahin binnenkort spannender is dan een strafblad. Verder leggen we uit waarom Mao verrassend vaak buiten schot blijft, waarom Stephen Fry betere films maakt zonder camera en hoe punk vooral populair werd onder mensen die niet konden spelen.Uiteraard komen ook Tom Cruise, Bob Dylan, Caravaggio, carnaval, Harry Potter en de overbodigheid van provincies voorbij. Logisch, toch?Kortom: een podcast die begint met sesampasta en eindigt met de bestuurlijke herinrichting van Nederland. Zoals elk goed gesprek uit de hand hoort te lopen.

We zijn de 200 gepasseerd. Nog 49 afleveringen te gaan tot ons pensioen.Deze week schuift culinair journalist Jigal Krant aan. Officieel om over eten te praten. In de praktijk eindigen we al snel bij cancelcultuur, Israël, demonstraties, verboden tahin en de vraag hoe een pot sesampasta ineens gevaarlijker kan zijn dan een dronken automobilist.Gelukkig gaat het ook nog even over hummus, kookboeken, Starbucks, flauwe grappen en waarom sommige recepten langer houdbaar zijn dan politieke meningen.Kortom: een gesprek dat begint in de keuken en eindigt midden in een mijnenveld. Smakelijk.