KIK - Kimy Ilic Keelkracht

In deze aflevering sta ik stil bij de kracht van het moederinstinct in een wereld die soms overspoeld lijkt door pedagogische adviezen en protocollen. Ik merk dat we vaak vergeten te kijken naar de unieke dynamiek van ons eigen gezin en te snel grijpen naar externe hulp of labels voor onze kinderen.Ik deel mijn persoonlijke ervaring met het zorgtraject van Izaï. Hoewel ik destijds alle handvatten aangreep om de 'perfecte moeder' te zijn, besefte ik later dat ik daardoor mijn eigen rol en intuïtie een beetje uit het oog was verloren. Een cruciaal moment voor mij was de realisatie dat mijn eigen onverwerkte emoties en eetgedrag werden gespiegeld door Izaï. Door dit onder ogen te zien — hoe pijnlijk die zelfreflectie ook was — ontstond er ruimte voor echte verandering.Ik pleit voor meer vertrouwen in jezelf: durf de zijlijn of 'helikopterview' te pakken en kijk wat er écht speelt. Trek je minder aan van de meningen van anderen en kies voor wat werkt voor jouw gezin. Of het nu gaat om het volgen van je gevoel bij voedingskeuzes of het herkennen wanneer je even extra ruimte voor elkaar nodig hebt in een drukke periode; jouw instinct liegt eigenlijk nooit. Mijn doel als moeder en partner is om een veilige plek te creëren waar we onszelf kunnen zijn, zonder maskers, en waar liefde de basis is.Check hier het werk van Svetlana ;-)https://elvirasemovic.nl/

In deze aflevering neem ik je mee in een thema waar we allemaal wel eens mee worstelen: negativiteit. Ik kreeg de vraag hoe ik hier eigenlijk mee omga, en eerlijk is eerlijk: ook boven mijn hoofd hangt wel eens een donderwolk. Ik ben echt niet altijd die vrolijke, positieve Kimy; ook ik kan pessimistisch zijn of last hebben van 'hormoondemonen'.Ik vertel je hoe ik probeer mijn eigen 'cirkel van invloed' te bewaken. Want hoewel de wereld soms zwartgallig aanvoelt en negatieve energie van anderen ontzettend besmettelijk kan zijn, geloof ik dat de kracht zit in de balans. Je kunt niet alleen maar in een positieve bubbel leven, maar je kunt wel kiezen hoe je op de negativiteit reageert.Ik deel ook waarom ik het zo belangrijk vind om ergens op terug te kunnen komen. Voor mij is het een teken van groei als je durft te zeggen: 'Ik dacht toen dat het zo zat, maar nu zie ik het anders.' Daarnaast duik ik een stukje in Human Design en astrologie — wist je dat ik een Generator 5/1 ben? — en hoe die inzichten me helpen om mijn eigen sterke sensoren en antennes beter te begrijpen. Uiteindelijk draait het erom dat we mens zijn, veel voelen, en ondanks de zorgen over de wereld, blijven geloven in de kracht van een oprechte lach.Ontdek de geheimen van jouw unieke Human Design op:https://www.saskiavanderkrift.nl/human-design-chart/

In deze aflevering neem ik je mee in mijn persoonlijke zoektocht naar bewustwording en betere communicatie. Ik begin met een ontdekking waar ik ontzettend enthousiast over ben: vitaminesprays. Omdat ik al een tijdje zocht naar een manier om vitamines op te nemen zonder dat ze in de maag worden afgebroken, kwam dit precies op het juiste moment op mijn pad. Ik deel mijn ervaringen met verschillende sprays, zoals de 'Good Night' en de 'Ladymate', en hoe deze kleine toevoegingen me helpen in mijn dagelijkse routine.Daarna duiken we dieper in het thema van de aflevering: 'Je kunt niet doen wat je niet weet'. Ik sta stil bij hoe onze basis en opvoeding bepalen hoe we nu in het leven staan en communiceren. Dit werd voor mij weer pijnlijk duidelijk toen ik las over de impact van scheidingen op kinderen en de krachtige brief van Villa Pinedo. Het herinnerde me eraan hoe belangrijk het is om eerlijk naar onszelf te kijken.Ik ben ook heel open over mijn eigen valkuilen; ook ik verlies weleens mijn geduld en reageer soms heftig. Maar ik geloof erin dat het rechtzetten en het geven van een echte uitleg — zonder gemaakte excuses — de sleutel is. Uiteindelijk draait het allemaal om open, oordeelloze communicatie en het durven luisteren naar wat onze kinderen (en wijzelf) echt nodig hebben. Ik hoop met deze persoonlijke podcast een 'ripple effect' van warmte en bewustwording te creëren, niet alleen voor nu, maar ook als een mooie legacy voor de toekomst.Check hier de open brief aan gescheiden ouders:https://www.villapinedo.nl/open-brieven/mijn-ouders/steun/liefde/wat-de-f%40%23ck%3F!/aan-alle-gescheiden-oudersCheck hier de vitaminesprays:https://www.chi.nl/voedingssupplementen/nutura-vitaminesprays

In deze aflevering neem ik je mee in een week vol overdenkingen over tijd, zorg en wat we nu eigenlijk écht nodig hebben om te floreren. Tyrza zit in haar laatste weken van groep 8 en de mails over kamp, de musical en het afscheidsfeest vliegen me om de oren. Waar ik vorig jaar nog moeite had met het idee dat ze naar de middelbare school zou gaan, voel ik nu dat de tijd rijp is. Alles komt wanneer het zover is.Dat brengt me bij een prachtig Surinaams spreekwoord dat we tegenkwamen voor een schoolproject over cultuur: "Jullie hebben de klok, wij hebben de tijd." Dat raakte me enorm. In onze kapitalistische maatschappij rennen we onszelf vaak voorbij, terwijl de kunst van "No Spang" (maak je niet druk) juist zo waardevol is. Ik merk dat ik zelf ook vaak in die ratrace zit, ondanks dat ik een deel mijn eigen agenda probeer te bepalen.Izaï gaat naar groep 6. We hebben gesprekken op school over hoe we hem het beste kunnen helpen. Hij heeft zoveel potentie, maar in het huidige schoolsysteem loopt hij soms vast. Het zou zoveel helpen wanneer we kinderen écht kunnen bieden wat ze nodig hebben.Ik ben zelf op onderzoek uitgegaan en heb educatieve kaartjes gekocht om met Izaï te kijken wat hém helpt om zich gezien te voelen. Hij koos kaartjes als "inzet is goed" en "gaat steeds beter". Het deed me beseffen dat we in de basis allemaal hetzelfde nodig hebben om te kunnen groeien: veiligheid en gezien worden voor wie we daadwerkelijk zijn.Of het nu gaat om Izaï op school, ikzelf in mijn drukke agenda, of mijn rol als hulpouder (ook al weet ik niks van de regels bij tennis!): we doen het samen. Want zoals ze zeggen: it takes a village to raise a child. Ik blijf leren, elke dag weer, en dat is precies wat mij laat floreren.

In deze aflevering sta ik stil bij de vraag: heb ik het nou echt druk, of máák ik me vooral druk? Ik neem je mee in mijn eigen proces van keuzes maken, waarbij ik de 'cirkel van invloed' als kompas gebruik. Zo leg ik uit waarom mijn dagelijkse hardloopronde voor mij een 'non-negotiable' is, maar ook hoe ik leer om de baas te blijven over mijn eigen agenda.Daarnaast duik ik dieper in de kunst van het 'nee' zeggen en — misschien nog wel belangrijker — het accepteren van een 'nee'. Ik deel persoonlijke inzichten over hoe mijn jeugd in een groot gezin mijn kijk op grenzen heeft gevormd en hoe dit doorwerkt in relaties. Ook vertel ik hoe ik de stilte opzoek in de natuur om de 'geestelijke ratrace' even te pauzeren. Tot slot deel ik mijn bewuste keuzes rondom technologie en de opvoeding van mijn kinderen, gedreven door verantwoordelijkheid en liefde.

Deze aflevering begin ik met een stukje zelfreflectie. Ik heb feedback gekregen dat ik vaak "eh" zeg en ik probeer daar in deze aflevering heel bewust op te letten door stiltes te laten vallen en rustiger te ademen. Het laat zien dat ook ik nog elke dag leer en groei, precies zoals ik dat ook in het ouderschap doe.Voor mij betekent bewust ouderschap niet dat alles perfect gaat—ook ik schreeuw wel eens of maak fouten—maar het gaat om de bereidheid om in de spiegel te kijken. Ik focus me op het 'lezen' van mijn kinderen: wat proberen ze met hun gedrag te communiceren? Ik vind het belangrijk om een veilige omgeving te creëren waarin fouten maken mag. Of het nu gaat om leren lezen of blijven zitten op school, de prestatiedruk moet eraf zodat een kind gewoon kind kan zijn.Een groot deel van deze aflevering gaat over onze zoon Izaï en waarom we een "eetfeestje" vieren. Izaï heeft een geschiedenis met sondevoeding en een moeizaam groeiproces. We hebben de afspraak dat we bij elke bereikte mijlpaal in kilo's een feestje geven. Nu hij de 22 kilo heeft aangetikt, gaan we met vriendjes naar de cafetaria om dit succes te vieren. Het gaat hierbij niet om de cadeautjes, maar om het vieren van zijn groei op zijn eigen tempo.Ook blik even terug op de zware tijden: de ziekenhuisopnames en operaties. Hoewel het heftig was, heeft het ons gevormd tot de ouders die we nu zijn. Ik ben dankbaar voor de 'opening van mijn hart' die dit proces heeft teweeggebracht. Het heeft me geleerd om onvoorwaardelijke liefde te tonen en mijn kinderen te steunen in wie ze zijn, ongeacht hun prestaties.Ik sluit af met de boodschap dat geluk en hoe je je voelt je eigen verantwoordelijkheid is. Je begint bij de "man in the mirror". Ik hoop dat ik mijn kinderen meegeef dat zij zelf bepalen hoe ze zich voelen en dat een ander daar geen macht over heeft.Kortom: wees lief voor jezelf, vier de kleine en grote successen, en durf kwetsbaar en eerlijk te zijn in je groei als ouder en als mens.

In deze aflevering raak ik een heel belangrijk en actueel onderwerp aan: de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor een veilige omgeving voor onze kinderen en het belang van eerlijke communicatie tussen ouders en school.Maar eerst deel een eerlijke update over mijn gezondheid. Ondanks de verkoudheid en een week van 'algehele malaise', blijf ik positief en deel ik mijn natuurlijke tips voor herstel, zoals het gebruik van Chi-oliën (zoals Davos Air https://www.chi.nl/merken/davos-air) en het belang van luisteren naar je eigen lichaam en rust pakken.De kern van de aflevering wordt gevormd door een situatie in een klassen-app. Er werd een 'bommetje gedropt' over grensoverschrijdend gedrag in de klas, waarbij de school ouders vroeg hierover met hun kinderen in gesprek te gaan. Dit raakte direct aan mijn kernwaarden: eerlijkheid, veiligheid, vrijheid en respect.Ik bespreek de valkuil van ouders die direct in de verdediging schieten met de uitspraak "Mijn kind doet dat niet" (de blinde vlek). Ik pleit juist voor een open houding en zelfreflectie. Kinderen zijn geen engeltjes en vertonen buitenshuis soms ander gedrag. Het is de taak van de ouder om signalen serieus te nemen, verschillende kanten van een verhaal te horen en de verantwoordelijkheid voor de opvoeding thuis te dragen.It Takes a Village: Gezamenlijke verantwoordelijkheid Een centraal thema is dat de veiligheid en het welzijn van kinderen een gedeelde verantwoordelijkheid is van ouders, school én de maatschappij. Zo hebben wij als volwassenen een cruciale voorbeeldfunctie. De normen en waarden die kinderen thuis meekrijgen (zoals respect voor de medemens), vormen de basis voor hoe zij zich in de wereld en in de klas gedragen.En hoewel we niemand mogen uitschelden of zomaar mogen slaan, vind ik wel dat een kind zichzelf altijd mag beschermen als er over fysieke of mentale grenzen wordt gegaan (zelfverdediging).Mijn laatste boodschap is: wees de verandering die je wilt zien. Door eerlijk naar onszelf en onze kinderen te kijken en het gesprek open aan te gaan, kunnen we samen bouwen aan een veiligere omgeving.Het is volgens mij een aflevering vol passie en oprechtheid geworden.

In deze aflevering duiken we diep in de wereld van dankbaarheid en persoonlijke groei. Wat gebeurt er als je bewust je ego op pauze zet en ruimte maakt voor de stem van je hart?In deze video deel ik mijn persoonlijke reis en de transformaties die ik heb doorgemaakt sinds de coronatijd. We bespreken waarom echte dankbaarheid meer is dan een 'trucje' en hoe het de weg vrijmaakt voor echte verbinding—met jezelf en met de gezinnen die ik zo graag ondersteun in hun eigen proces.Wat je gaat ontdekken in deze aflevering:Het verschil tussen handelen vanuit je ego en handelen vanuit je hart.De kracht van oprechte dankbaarheid in het dagelijks leven.Waarom transformatie en verandering bij de ander juist iets prachtigs is.Mijn missie en passie voor gezinsbegeleiding en waarom ik dit het liefste doe.Laat het weten in de reacties: Welk inzicht uit deze aflevering resoneert het meest bij jou op dit moment? Heb jij onlangs een moment gehad waarop je bewust je ego op pauze moest zetten?Vergeet niet te abonneren voor meer wekelijkse inspiratie over groei, bewustzijn en het leven met een open hart.

In mijn persoonlijke ontwikkeling vind ik het superleuk om nieuwe dingen te proberen.Zo ben ik na 4 jaar weer een proefles crossfit gaan doen bij https://koffie-en-kilosbarbellclub.nl/Ondanks dat het fysiek zwaar was (vooral de ski-oefening!), vond ik het leuk om weer eens nieuw sportdiscipline te ontdekken naast hardlopen, pilates en yoga.Mijn alter ego 'Prestatie-Petra', de stem in mijn hoofd, pushte mij om tot het uiterste te gaan, zelfs als ik daarna nauwelijks meer kan praten.Een goede lichaamshouding is belangrijk, zowel voor mezelf als voor de kinderen, vooral door het gebruik van schermen. Dit krijg je ook mee in bijvoorbeeld sportlessen.Beginning from Scratch blijft een centraal thema; het opnieuw durven beginnen zonder ego. Ik weet nog hoe ik voorheen vaak impulsief maar vanuit enthousiasme "ja" zei tegen abonnementen om ze vervolgens niet te gebruiken. Als ik nu zou kiezen voor een volgend lidmaatschap, dan zal ik bewust voor een strippenkaart kiezen om te kijken of het wel echt bij me past.Ik geef een inkijkje in mijn drukke gezinsleven met werk, hobby's en sporten van de kinderen. En bespreek hoe belangrijk het is om zelf rustmomenten te pakken en dit ook de kinderen mee te geven. Zodat ze zich ook zo nu en dan kunnen ontspannen.Met een knipoog zeg ik vaak Robert dat ik "niks" aan het doen ben als hij belt, terwijl ik van alles en nog wat aan het doen, maar dan geen zin heb heb om alles te willen verantwoorden.Kortom, een aflevering vol zelfreflectie over het omarmen van wie je bent, het leren van nieuwe ervaringen en het bewaken van je eigen energie.

Woehoe!! De 300ste aflevering. Mijn hemeltje wat een mijlpaal. Zeker iets om even bij stil te staan en te vieren. Met heerlijk zelf gebakken carrotcake!In deze aflevering deel ik een recente ontdekking van de podcast 'Life Wisdom' van Chen Li, die dieper ingaat op de leer van het taoïsme en de Tao Te Ching. Zijn woorden in die podcast geven mij een gevoel van herkenning en rust, omdat ze precies omschrijven hoe ik mezelf vaak voel.Het centrale thema van de aflevering is 'solitude' (bewust gekozen alleen zijn). Het belangrijke verschil tussen solitude – wat positief is en ruimte biedt voor rust, creativiteit en reflectie – en eenzaamheid (loneliness), wat vaak als pijnlijk wordt ervaren. Juist in een drukke maatschappij en als 'manager van het gezin' is het essentieel om die momenten voor jezelf te creëren, bijvoorbeeld door 's ochtends vroeg een uur eerder op te staan.Daarnaast bespreek ik ook de balans tussen geven en nemen, oftewel het Yin-Yang evenwicht. Zorg goed voor jezelf en besteed je kostbare tijd en energie niet alleen maar aan anderen door te pleasen. Sinds mijn persoonlijke 'shift' rond 2020 ben ik meer mijn hart gaan volgen en streef ik naar een gelukkig leven, iets wat ik iedereen toewens.Check hier de blog van Life Wisdomhttps://wordsoftaoism.com/Check hier de podcast van Life Wisdomhttps://wordsoftaoism.com/podcast#gelukzoeker #solitude #tao #lifewisdom #chenli