Voorproevers

In het boek 'Met de billen bloot' fileert gastro-enteroloog en proctoloog Magali Surmont hardnekkige mythes over onze darmen: van kiwi’s over microbioomtesten tot stoelgangtinten. Ze maakt de lezer wegwijs in het darmstelsel, vertelt over aandoeningen, maar ook over hoe je je darmen gezond houdt. Ze vertaalt wetenschappelijke kennis naar een toegankelijk verhaal. En als proctoloog wil ze taboes over de anus doorbreken.

Het verhaal van het Instituut voor Tropische Geneeskunde begint in 1906 bij Leopold II in Brussel met 'un cours de préparation pour les médecins se destinant à la carrière tropicale'. In 1933 verhuist het Instituut naar Antwerpen waar het opleidingscentrum met kliniek uitgroeit tot een wereldvermaard instituut voor onderwijs, onderzoek en medische zorg. Nu is er een boek over 120 jaar geschiedenis, opgevat als een rondleiding door het iconische art-decogebouw. Nico Van Aerde is onze gids.

Weinig dingen zijn spannender dan de overgang van het zesde leerjaar naar het eerste middelbaar. Want hoe zal die grote school zijn? Ga je je klasgenoten van de afgelopen zes jaar ooit nog terugzien? En welke weg gaan jullie dan allemaal uit de komende jaren? Sara de Monchy vat die gevoelens samen in haar podcast 'De Rolverdeling', want oh ja: déze laatstejaars hebben nog een extra stressfactor: welke rol krijgen zij in de eindmusical? En wat zegt die over hun rol in het echte leven?

Naar aanleiding van de maand van de filosofie in april en op vraag van uitgeverij Confituur schreef filosoof Martha Claeys een essay over emoties en politiek. Claeys focust zich in haar werk wel vaker op emoties. Wij gaan ervan uit dat wat wij voélen privé is, récht uit het hart. Maar dat is niet altijd/vaak niet zo. Onze emoties zijn beïnvloedbaar. Vooringenomen, soms. En dus ook vatbaar voor politieke manipulatie. Een gesprek met Kris Goffin, die onderzoek doet naar filosofie en A.I.

Nu het activisme wereldwijd opnieuw opleeft, besloot Conny Braam, oud-voorzitster van de Anti-Apartheids Beweging Nederland, haar jarenlange ervaringen als activist vast te leggen. Die begonnen in het magische jaar 1968. Het bekendst werd ze door haar engagement voor de bevrijdingsstrijd in Zuid-Afrika. Ze slaagde erin om in het diepste geheim Zuid-Afrikaanse verzetsleiders ondergronds het land binnen te brengen en communicatie mogelijk te maken met Nelson Mandela in de gevangenis.

Hugo Schiltz is misschien wel de belangrijkste Vlaams-nationalist van de 20ste eeuw. Als voorzitter van de Volksunie loodste hij zijn partij naar de ondertekening van het roemruchte Egmontpact. Sindsdien werd hij op handen gedragen door de enen, beschimpt door de anderen. Maar hij is ook de vader van het federale België, want hij ligt aan de basis van de rechtstreekse verkiezing van de deelstaatparlementen. Over deze flamboyante politicus schreef Eric Van de Casteele een lijvige biografie.

In 1958 kwamen vijftien knappe koppen samen om zich te buigen over het probleem van de Palestijnse vluchtelingen. Eén van hen was filosoof Hannah Arendt. Ze kwamen met een heel rapport vol met oplossingen. Dat rapport is pas onlangs opgedoken en zou dat bijna 70 jaar nog actueel kunnen zijn? Alicja Gescinska heeft het vertaald, samen met een andere tekst van Arendt over Palestina.

Lang voor de Russische invasie in 2022 was er al oorlog in de Oekraïense frontstad Mariinka. Te midden van de oorlog wordt een veelbelovend bokstalent een militaire paramedicus, smokkelt een meisje goederen over de frontlinie, en vechten twee broers nu aan weerszijden van de frontlinie – tegen elkaar – terwijl hun jongste broer veilig ver van de oorlog bij een adoptiegezin in de VS woont. Pieter-Jan De Pue volgde hen tien jaar lang voor zijn epische documentaire 'Mariinka'.

De dag was 24 oktober 1975: de feministische beweging Rødstrømper, Rode Kousen, was erin geslaagd om meer dan 90% van de Ijslandse vrouwen te mobiliseren om die dag niét te werken. Niet in huis. Niet buitenshuis. Bedoeling was om duidelijk te maken hoe veel ongeziene, onderschatte arbeid vrouwen wel verrichtten. Het wàs duidelijk: Ijsland stond stil, die 24ste oktober. Een Amerikaanse docu daarover toert door Vlaanderen, als bij toeval in de woelige dagen na de pensioenhervormingsdebatten.

Charley Toorop is een van de opvallendste kunstenaars uit de eerste helft van de twintigste eeuw, maar bij ons misschien nog te onbekend. Haar schilderijen zijn radicaal persoonlijk. Getekend door jeugdtrauma’s zocht ze haar waarheid in de verf. Toorop combineerde haar werk met een bewogen privéleven. Ze was moeder van drie kinderen, had vele hartstochtelijke affaires en was bevriend met sleutelfiguren uit de kunst en literatuur van het interbellum. Wessel Krul schreef haar biografie.