Voorproevers

Katrin Swartenbroux, bijna veertig, chronisch online, een kind van haar tijd, beschrijft de kleine rituelen en grote verwachtingen van het moderne leven. Een leven waarop we krampachtig grip willen krijgen, terwijl de belangrijkste dingen tussen onze vingers door glippen. Wanneer ben ik een goed mens? Moet ik mijn tijd nuttig en efficiënt doorbrengen? Hoe wapen ik me tegen de chaos van het bestaan?

We associëren Ieper met de Eerste Wereldoorlog, maar de stad heeft ook een rijk middeleeuws verleden. Daarvan getuigen ook de vele archeologische vondsten die nu te zien zijn op de expo 'wOnderland' in het Yper Museum. Onderzoeker Hannelore Franck vertelt hoe diverse wetenschappelijke disciplines, van DNA-analyse tot archeobotanie, een nieuw licht laten schijnen op deze vondsten én op het leven in het middeleeuwse Ieper.

Net buiten Amsterdam ligt een gifbelt, verstopt onder een groot natuurgebied. Als je er rondwandelt, merk je er amper iets van. Maar niet eens zo diep onder de klei en het riet ligt chemisch afval. Schrijfster Bibi Dumon Tak bracht er een hele zomer door, al wandelend en schrijvend. Dat verslag kan je nu lezen in 'Zomer op de gifbelt', een boekje waarin ze zich vragen stelt over de zorg die mensen dragen voor hun leefomgeving – of juist niet.

Matthias Declercq, schrijver, journalist, stadsbewoner, gaat op zoek naar een antwoord op een vraag die hem allang bezighoudt: hoe is het leven in de echte wildernis? Hij besluit een dorpsgenote die in de jaren zestig naar Alaska emigreerde op te sporen. Hij belandt in Tanana, een onooglijk dorpje in het geografische hart van de uitgestrekte wildernis, omringd door bossen, bergen en moerassen. Hij raakt onder de indruk van de machtige natuur, maar ook van de bijzondere bewoners.

Hoor je die alarmbel? Die rinkelt al een hele tijd in scholen, bibliotheken en de boekenwereld. Jongeren lezen niet meer. Maar klopt dat wel? Literatuurwetenschapper Jeroen Dera deed onderzoek naar ontlezing bij jongeren en schreef er 'De spagaat' over. Wat blijkt: jonge lezers zitten in een spagaat – tussen de wens om te lezen en de werkelijkheid waarin dat niet altijd lukt.

Tien procent van de mensen hoort stemmen. In haar bekroonde documentaire 'Mijn woord tegen het mijne' filmt Maasja Ooms vijf mensen die met dit fenomeen leven in een therapeutische setting. Een psychiater – die voor ons niet in beeld is – voert een gesprek over, maar ook mét, hun stemmen. 14 september te zien op VRT Canvas en VRT MAX. Op 16 september om 20u kan je online vragen stellen aan de psychiater en enkele stemmenhoorders uit de film. Link voor dit nagesprek op de website In-Spraak.be

In 1992 ging de laatste Limburgse mijn dicht. En zo kwam een einde aan tachtig jaar geschiedenis. Een bewogen geschiedenis van voorspoed en kameraadschap, maar ook van rampen en stakingen. Een migratieverhaal ook. Lien Vande Kerkhof maakte voor Het Belang van Limburg een podcastreeks over de Limburgse mijnen. Ze groef daarvoor ook in haar eigen familiegeschiedenis. Want heeft niet elke Limburger een link met dat mijnverleden?

De ratten van de lucht zijn ze. Voederen verboden. Verspreiders van ziektes en ze trekken zwerfvuil aan. Zo kennen velen de (stads)duif. Met dank aan de stadsdiensten die deze mededelingen duchtig verspreiden. Maar het is niet de mening, noch de ervaring van Irwan Droog. Hij schreef het boek 'Duif', dat leest als een pleidooi voor onze gevederde stadgenoot.

Het leven achter de muren van de gevangenis kennen we alleen uit films of uit nieuwsberichten over stakende cipiers, overbevolking en de occasionele ontsnapping. Hoe gaat het er echt aan toe achter die hoge, dikke muren van de Begijnenstraat? Daar geeft Femke Brosens antwoord op in haar boek ‘Dagboek van een cipier’. Verhalen, indrukken, bespiegelingen opgedaan tijdens haar eerste jaar als penitentiair bewakingsassistent.

Flaneren: in Van Dale staat het als “drentelen, genoeglijk en doelloos rondslenteren”. Maar voor schrijver Christiaan Weijts is het veel meer dan dat. Het is een levenshouding en uit dat rondkijken en nadenken over de mensen, dingen, fenomenen en evoluties die hij ziet, puurt hij gedachten, meningen, mijmeringen en inzichten. Die essays – over traagheid, ChatGPT, carnaval, zelfscankassa’s, ... – zijn uitgezwermd en opnieuw bij elkaar aangekomen in het boek ‘Flaneren kun je leren’.