Lichter Leven Podcast

Hoe bouw je, na jaren van aanwezigheid zonder diepte, weer echte verbinding op? Wat helpt, zijn 3 kleine, concrete verschuivingen (en dus niet nog meer netwerken):👉 Van presteren naar delen: vertel wat er speelt, ook als het nog niet is opgelost.👉 Van beschermen naar tonen: laat je twijfel zien bij de mensen die het waard zijn.👉 Van eenrichtingsverkeer naar wederkerigheid: sta toe dat een ander iets voor jóu doet.Klein beginnen, bij één persoon, met één zin die eerlijker is dan je gewend bent. Verbinding is een oefening die je iedere dag opnieuw kiest.In deze aflevering (#224) van de Lichter Leven Podcast bespreek ik deze drie verschuivingen samen met de vraag die er eigenlijk onder ligt:Bij wie zou jij vandaag een laag dieper kunnen gaan dan je gewend bent?

Je kunt duizenden volgers hebben, en toch door niemand echt gezien worden. Zichtbaar zijn en gezien worden zijn niet hetzelfde. Als mensen naar jou kijken, zien ze vaak vooral een functie: de ondernemer die het gemaakt heeft, of de directeur die de organisatie draaiende houdt. Zelden kijkt iemand voorbij de rol naar de persoon eronder.👉 Erkenning is extern. Het bevestigt wat je doet, en verdwijnt zodra de prestatie stopt.👉 Gezien worden is iets anders. Het betekent dat iemand ook je twijfel kent, en er toch is.Dat verklaart iets wat op het eerste gezicht raar lijkt: waarom iemand met een goedlopend bedrijf en een agenda vol afspraken zich 's avonds toch leeg kan voelen, terwijl de bevestiging nooit de laag raakt waar de eenzaamheid zit.In de nieuwe aflevering (#223) van de Lichter Leven Podcast neem ik je mee in het verschil tussen erkenning en gezien worden, en waarom dat verschil bepaalt of succes je vult of uitput.

De eigenschap die je succesvol maakte, is vaak dezelfde eigenschap die je eenzaam houdt: zelfstandigheid. Het vermogen om alles zelf te doen en overeind te blijven, zonder afhankelijk te worden van anderen. Bewonderd, betrouwbaar en sterk.Maar ergens is die kracht een reflex geworden, een vesting die geen fundament meer is.👉 Autonoom zijn betekent: ik kan voor mezelf zorgen, én ik kies er soms voor om steun te vragen.👉 Onbereikbaar zijn betekent: niemand komt binnen, ook niet als je dat eigenlijk zou willen.Van buitenaf zien die twee er precies hetzelfde uit: je functioneert en je presteert, en niemand ziet dat er iets ontbreekt. Maar van binnen is er een leegte die je zelf soms nauwelijks meer opmerkt, omdat je er zo aan gewend bent geraakt.In de nieuwe aflevering (#222) van de Lichter Leven Podcast onderzoek ik waar die zelfstandigheid vandaan komt, wanneer dit omslaat in isolatie, en wat er gebeurt op het moment dat je het masker, bij één iemand, voor het eerst durft af te zetten.

Succes vergroot wie je bent. Niet wie je denkt dat je moet zijn, maar wie je werkelijk bent. Dat klinkt mooi, maar het heeft ook een schaduwkant. Want als je succes hebt opgebouwd vanuit bewijsdrang, vanuit onzekerheid en vanuit de overtuiging dat je je plek moet verdienen, dan vergroot succes ook dat.Een gezonde verhouding tot wat je hebt opgebouwd begint daarom niet met anders presteren. Het begint met eerlijk kijken naar waarom je presteert. Dit zijn 3 concrete verschuivingen die samen bepalen of succes jou uitput of voedt:👉 Van verdienen naar ontvangen. 👉 Van meten naar betekenen. 👉 Van bewijzen naar bijdragen.In deze aflevering (#220) van de Lichter Leven Podcast ga ik in op de vraag: hoe bouw je een gezonde verhouding op met wat je hebt gebouwd en hoe zorg je voor deze verschuivingen?

Je hebt er jaren naartoe gewerkt. En toen het er was, duurde het gevoel korter dan je had verwacht. Niet omdat je ondankbaar bent of omdat het niet genoeg was. Maar omdat je brein er al voorbij was voordat jij er echt bij kon stilstaan.Dat moment kennen bijna alle ondernemers. Maar bijna niemand praat er openlijk over. Want hoe leg je aan de buitenwereld uit dat je je leeg voelt, terwijl alles goed gaat?Wat de leegte na de mijlpaal je eigenlijk vertelt is dit: het doel dat je najoeg heeft niet gegeven wat je hoopte dat het zou geven. Niet omdat je het verkeerde doel had, maar omdat je de verkeerde valuta gebruikte voor de juiste behoefte.Geld en succes kunnen de vraag 'doe ik ertoe?' tijdelijk dempen. Maar ze kunnen haar niet beantwoorden.🎙️ In de nieuwe aflevering (#219) van de Lichter Leven Podcast ga ik in op de leegte na de mijlpaal. Waarom genoeg voor zoveel ondernemers nooit echt genoeg voelt. En wat die leegte je eigenlijk probeert te vertellen.

Wat zei jouw gezin vroeger over geld? Niet wat ze uitlegden, maar wat er tussen de regels door werd gecommuniceerd?Geld groeit niet aan de bomen. Wees blij met wat je hebt. Rijke mensen zijn niet te vertrouwen. Voor niets gaat de zon op.Die zinnen klinken misschien vertrouwd en oefenen nog steeds invloed op jou uit. In hoe je je prijzen bepaalt. In hoe je reageert als het goed gaat financieel. In de ongemakkelijkheid die ontstaat als je over geld praat, ook als je succesvol bent.Want jouw verhouding tot geld is niet rationeel, maar biografisch. Ze is gevormd door de ongeschreven regels van het gezin waarin je bent opgegroeid. En die regels sturen vandaag de dag nog steeds hoe je onderneemt, wat je toelaat en hoe je je verhoudt tot wat je hebt opgebouwd.🎙️ In de nieuwe aflevering (#217) van de Lichter Leven Podcast heb ik het over de vraag die onder alles ligt: wat zegt jouw verhouding tot geld over hoe je bent opgegroeid? 

Je lichaam liegt niet, maar jij luistert er al heel lang niet naar. De vermoeidheid die niet weggaat na een weekend. De spanning in je nek die er altijd is. Het korte lontje dat nergens op slaat. Het gevoel steeds 'aan' te moeten staan zonder dat je weet hoe je dat uitzet.Dat zijn geen bijeffecten van een drukke periode. Het is een archief. Je lichaam houdt bij wat jij negeert. Alles wat je hebt doorgezet terwijl je eigenlijk moest stoppen. Alle spanning die je hebt omgezet in actie in plaats van haar te laten zakken.Dat archief wordt altijd een keer gepresenteerd.👉 Soms als burn-out. 👉 Soms als een fysieke klacht die nergens op lijkt te slaan. 👉 Soms als een moment midden in een overleg waarop je ineens niks meer voelt.In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op wat je lichaam je probeert te vertellen. En waarom luisteren naar jezelf een van de meest onderschatte leiderschapsvaardigheden is die er bestaat.

Er is iets wat je team niet meer tegen je zegt. Niet omdat ze het niet denken, maar omdat ze hebben geleerd dat het weinig zin heeft.Ze weten wat je wilt horen. Ze passen zich aan. Ze vermijden de onderwerpen waarvan ze weten dat jij er anders over denkt. Ze nemen beslissingen niet, omdat ze bang zijn voor jouw reactie als het niet perfect is.Dat noem ik op eieren lopen. Niet uit angst voor jou als mens, maar uit angst voor jouw standaard.Het vreemde is: jij merkt het wel. Je hebt het gevoel dat je alles zelf moet doen. Dat mensen niet de verantwoordelijkheid nemen die je van ze verwacht. Misschien denk je dat het aan hen ligt.Maar wat als het aan het klimaat ligt dat jij, misschien onbewust, hebt gecreëerd?🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik hier dieper op in. Wat controle doet met je team. En wat er verandert als jij verandert.

Je denkt dat controle je sterkste eigenschap is. Tot op zekere hoogte klopt dat ook. Maar er komt een moment waarop dezelfde strategie die je heeft gebracht waar je nu staat, je begint vast te zetten. Waarin de kooi die jou beschermde, je ook gevangen houdt.Wat ooit een overlevingsstrategie was, wordt op een gegeven moment ballast. Dat ziet er zo uit:👉 Je delegeert, maar checkt toch even. 👉 Je geeft vertrouwen, maar trekt het terug zodra het anders loopt. 👉 Je bent altijd aan. Altijd aan het scannen op wat er mis kan gaan.Dat is geen daadkracht, maar een reflex. En reflexen komen ergens vandaan.In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op de vraag die eigenlijk onder alles ligt: waarom voelt controle als kracht, maar werkt het op een gegeven moment als een kooi?

'Ik heb alles, maar ik voel het niet.' Hij zweeg even. En toen voegde hij er bijna beschaamd aan toe: 'Dat maakt me onrustig. Want ik heb het recht niet om ontevreden te zijn.'Luuk runt al meer dan vijftien jaar een succesvol aannemersbedrijf met een loyaal team, tevreden klanten en goede omzet. Alles klopt op papier.Maar de voldoening van een geslaagd project duurt nog maar uren in plaats van dagen. Wat ooit energie gaf, voelt nu als iets wat gewoon gedaan moet worden.Geen crisis, geen conflict en ook zeker geen acuut probleem. Juist dat maakt het zo verwarrend. Want hoe leg je aan de buitenwereld uit dat je je leeg voelt, terwijl alles goed gaat?Wat Luuk ervaart, heeft een naam in de antropologie: liminaliteit. Het is de fase waarin je al wel losgekomen bent van het oude, maar het nieuwe nog niet hebt of bent. Je zweeft tussen twee werelden.Het oude klopt niet meer en het nieuwe heeft nog geen vorm. Dat is ongemakkelijk of verwarrend. Maar het is ook precies de fase die je nodig hebt om te transformeren.👉 Niet door een nieuw project op te starten. 👉 Niet door de leegte weg te werken met activiteit. 👉 Maar door er even in te blijven staan.In de nieuwste aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik dieper in op het verhaal van Luuk. Over de rijkdom van een fase die je eerst alleen maar als leegte ziet.