Beursnerd | BNR

Bioplasticsfabrikant Avantium heeft na twee jaar vertraging voor het eerst succesvol het bioplastic FDCA geproduceerd in zijn fabriek in Delfzijl. Na de opening in oktober 2024 waren herstelwerkzaamheden nodig, onder meer aan het titaniumlaswerk. De fabriek is nu operationeel, al verwacht Avantium dat het nog enige tijd duurt voordat de volledige productiecapaciteit wordt bereikt.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Er is overleg tussen de VS en Iran over een mogelijk staakt-het-vuren. De overleggen vinden plaats in New York, waar de algemene vergadering van de VN nog steeds bezig is. De deal zou lijken op het eerdere staakt-het-vuren van juni, wat toen veelbelovend leek maar ook snel weer werd verbroken, vertelt beursnerd Noor van Gils. Goldman Sachs schat de waarde van de Yen hoger in tegenover de dollar door de recente rentestijging van de Bank of Japan. Het koersdoel is bijgesteld naar van 165 naar 150 dollar. Mogelijke risico's van dit koersdoel verhogen zijn wel het potentieel meer waard worden van de dollar of een hernieuwde interesse van beleggers in Japanse beleggingen. Tenslotte melden Allianz-economen in het FD dat de hogere rente in de VS, mede veroorzaakt door de grote vraag naar AI, op de lange termijn juist positief kan uitpakken voor de Amerikaanse economie. Grote AI-investeringen maken het mogelijk om de arbeidsproductiviteit nog meer te verhogen, wat uiteindelijk tot meer inkomsten voor de Amerikaanse staat leidt. Daardoor hoeft er minder geleend te worden en kan de rente dalen. Benieuwd naar de effecten van deze AI-hausse voor de Eurozone? Luister dan de rest van de aflevering. Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Zie kop en audio! Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als je een aandeel wil zien stijgen, kan je twee dingen doen. Je kan je CFA halen, jezelf jarenlang kapotlezen op jaarrekeningen en alles wat niet in jaarrekeningen staat, vermogen leren beheren van klanten en dan betere inschattingen maken dan de andere knuppels die hetzelfde deden. Kortom: je wordt een benchmarkvreter die nét ziet wat andere beleggers niet zien. En je koopt op tijd. Maar dat is moeilijk. De meeste mensen die dit proberen eindigen ergens met een portefeuille die is ontwikkeld om niet teveel af te wijken van de benchmark, terwijl ze eigenlijk structureel underperformen versus die benchmark. Jammer! Dus. Je kan ook gewoon een paar honderd miljard Turkse lira in een illiquide klein aandeeltje stoppen dat niemand kent, en ermee gaan tennissen tussen verschillende portefeuilles van jouzelf en andere fondsen. Elke keer dat de bal over het net gaat, is het aandeeltje meer waard. Logisch: jij en de andere ponzibroeders zijn de marginale koper geworden die het aandeel beweegt. Er stroomt meer geld in, er wordt meer gekocht, er stroomt meer geld in, we kunnen Buzz Lightyear aanhalen: to infinity and beyond! Dit laatste is een stuk makkelijker! Dat dachten ze althans bij Turkse vermogensbeheerder Tera Portföy, wiens meest bekende fonds 66.000 procent was gestegen in de laatste drie jaar tot medio september. Pusula Portföy en anderen deden lustig mee. Toezichthouders zagen het allemaal wel, maar deden niks omdat de bestuurders en commissarissen van deze vermogensbeheerders nauwe banden onderhouden met het Turkse staatsfonds en andere belangrijke posities elders, waaronder het ambassadeurschap van de OECD. Wie heeft de beste band met Erdogan? Juist. Tot informatieboer MSCI langskwam.  'Luister beste Turkse toezichthouder, als u Tera Portföy en de andere fondsen de hele boel laat piepelen, ga ik uw status als Opkomende Markt omver meppen. Dan degraderen we u tot Frontier Market, oftewel wild westen waar institutionele beleggers niet heen mogen. Doei. Zeg maar dag tegen het stukje 'foreign investments' in de jaarrekening van uw Turkse Staat.' Oei, dachten de toezichthouders. We gaan er wat aan doen. Dus op 28 augustus werden de regels aangescherpt. Er kwamen allerlei regels die bijvoorbeeld de handel in kleine illiquide aandeeltjes binnen én buiten één fonds aan banden legden. En zo nog een trits aanscherpingen, met een simpel gevolg: opeens moesten Tera Portföy en anderen van hun illiquide kleine aandeeltjes af. Er bleken enkel verkopers. De prijs daalt, de uitgang gaat dicht terwijl iedereen gillend naar buiten rent, en de waarde van de fondsen keldert. Dat lekt uit. Men gaat zijn geld massaal terugvragen. Dat raakt niet alleen je bekende hedgefonds, maar ook je money market funds, oftewel de plekken waar inflatieschuwe Turkse beleggers hun cash stallen om nét iets meer rente te vangen dan bij de bank. De heilige belofte van een money market fund is dat je altijd in de kortst lopende leningen zit die fonds kan maken, en altijd je geld terugkrijgt als je het erin stopt. Maar helaas. Zelfs de geldmarktfondsen bleken niet bestand tegen een bankrun. Gevolg: de Turkse AFM is nu 131 fondsen aan het liquideren waar bijna een half miljoen beleggers een kleine 20 miljard dollar in had zitten. Niet heel goed nieuws voor een land met een inflatie van boven de 30 procent dat juist de financiële boekhouding een beetje op orde hoopte te brengen (: Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De olieprijs is weer bijna onder de 100 dollar per vat gedaald dus kleuren de borden in Europa overwegend groen. Ook de aankomende gesprekken tussen Trump en Xi zijn onderdeel van gesprek. De opvallende cijfers van vandaag zijn vooralsnog Lotus en Novo, maar het meest opvallende nieuws van de dag is de glazen bol van Morgan Stanley, die voorspelt alvast hoe de rest van het jaar gaat verlopen.  Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

In Japan is de rente voor de tweede keer in een jaar tijd verhoogd, die is nu 1,25%. Premier Takaichi ziet liever een lagere rente, dus een mogelijke derde renteverhoging in 2026 staat op losse schroeven, vertelt beursnerd Noor van Gils. Verder is de olieprijs iets aan het zakken, maar schommelt de prijs van een vat Brent-olie nog steeds boven de 100 dollar. En de VS gaat mogelijk F35-straaljagers verkopen aan Saoedi-Arabie, als het congres dat goedkeurt. Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Je weet dat er iets speelt op obligatiemarkten zodra de halve wereld artikelen begint te schrijven over rentes terwijl ze daar normaal hun neus voor ophalen. Zo ook ondergetekende. Maar goed, dat verhaal over oplopende rentes speelt dan een paar weken, en dan krijgt je beursnerd kriebels. Want: hoe zou het gaan met Bill Gross? Best goed, blijkt dan. Hij is lekker aan het golfen met zijn derde vrouw in Laguna Beach. Zo doe je dat als bond billionaire met een muizig hoog stemmetje. Of beter gezegd, Bond King, zoals hij werd gedoopt door Fortune begin jaren nul en opnieuw in dat fantástische boek van de onvolprezen Mary Childs. En terecht. Dit is de Warren Buffett van de obligaties. Zoon van een staalverkoper en heftig kritische huismoeder uit Ohio, leerde kaartjes tellen aan de blackjacktafels in Las Vegas (en hield dat urenlang, dagenlang vol) en belandde medio jaren zeventig bij een slaperig pensioenverzekeraartje in California. In de kelder van Pacific Mutual ging hij letterlijk(!) coupons clippen, oftewel de bonnetjes van obligaties afknippen om rente op te halen bij de bank. Maar hij las al snel een stuk van Howard Rakoff, die schreef dat je niet enkel je rente moet innen tot je je geld terugkrijgt, maar moet handelen in obligaties. Zoals we dat ook doen met aandelen. Rakoff vergeleek dat met het verwisselen van baan op de snelweg: wie slechts rente en aflossing int, rijdt altijd op dezelfde baan. Gross stelde het voor, en zo werd het legendarische obligatiehuis Pimco geboren als vermogensbeheerder binnen pensioenverzekeraar Pacific Mutual. Klanten vonden het aanvankelijk eng om niet slechts hun rente te innen, maar al snel bleek dat ze daar bij Pimco wel wisten hoe ze met obligaties de obligatie-index verslaan. Die outperformance werd een visitekaartje dat van Pimco de grootste vermogensbeheerder op het gebied van obligaties en rentes maakte. Hoe dan? Nou, eigenlijk deed Pimco maar drie dingen waarvan alleen de derde écht heel spannend is. De eerste dan. Pimco kocht obligaties met langere looptijden dan de index, waardoor ze meer risico liepen op rentebewegingen maar daar ook meer voor ontvingen. Niemand wist het in de jaren tachtig, maar met zo'n businessmodel was je eigenlijk al binnen in de bullmarkt voor obligaties die toen onstond. Rentes daalden vanaf de jaren tachtig tot de jaren tien van deze eeuw eigenlijk enkel, als je het grofmazig bekijkt. Dat betekent dat iedereen die bereid is om langere looptijden te kopen, standaard wint. Het tweede wat Pimco deed, heet short gaan op volatiliteit. Dat kan je doen middels allerlei instrumenten en trades, maar het idee is simpel: ze waren bereid om slechter te slapen dan anderen, door te gokken op minder volatiliteit terwijl anderen zich juist verzekerden tegen meer volatiliteit. Je kan dat ook wel vergelijken met het blijven oppakken van muntjes voor een draaiende stoomwals. Zolang die stoomwals niet steeds sneller gaat, en de uitslagen van z'n snelheid een beetje binnen de perken blijven, is het best veilig om die muntjes op te blijven pakken. Bovendien had Pimco het incasseringsvermogen om deze verzekerings-achtige trade jarenlang te blijven doen en zo het gemiddeld betere resultaat te innen, vanwege het feit dat volatiliteit gemiddeld minder vaak optreedt dan anderen vreesden. De derde is het leukst. Want Pimco en Bill Gross worden er erg vaak van beschuldigd dat ze eigenlijk vooral geluk hadden met dalende rentes sinds de jaren tachtig, maar dan vergeet je helaas dat de term 'Minsky moment' afkomstig is van Pimco. Dat ze niet alleen de crisis van 2008 maar ook zaken als de redding van Mexicaanse staatsschuld in 1994 feilloos voorspelden zo niet afdwongen door hun macht op de obligatiemarkten. Kijk. Wie in Huntington Beach werkt in een amorfe witte toren met een paar palmboompjes om zich heen, met Bill Gross als baas, verandert langzaam in een soort permanent geägiteerde versie van Dagobert Duck die al z'n voorwaarden beter leest dan anderen. Logisch: Wall Street en deze toren liggen hemelsbreed bijna 4000 kilometer uit elkaar. Je hebt minder om te delen met collega's uit de staalglazen torens van de oostkust en je wordt constant gedreven om groter en beter te worden door een letterlijk autistische baas. Dus je wordt heftiger, naarder en nerdiger dan anderen. Dit leidt ertoe dat Pimco enorm goed werd in het uitpersen van elk klein structureel voordeeltje dat ze konden vinden als 'obligatiebelegger' voor pensioenfondsen en andere grote klanten. Zo vonden ze bijvoorbeeld het concept 'lambda cash' uit. Het idee daar is dat je, in plaats van het kopen van een obligatie, ook de future op de obligatie kan kopen. Je spreekt dus af dat je binnenkort een pluk obligaties koopt middels een derivaat. Daarvoor moet je onderpand aanleggen bij de broker, maar niet alles hoeft in cash. Dus je kan een deel van dat onderpand ook wel in bedrijfsobligaties stoppen die iets beter renderen dan staatsobligaties.  Zo verandert een doodsaaie obligatiebelegger in een complex derivatenhuis dat functioneel echt nog wel in die saaie veilige 'bonds' belegt, maar eigenlijk onder de motorkap hele bijzondere dingen doet. De mooiste trade is misschien nog wel die uit de jaren tachtig, toen Pimco de voorwaarden op Ginnie Mae futures beter las dan anderen. Het is iets te complex om hier uit te leggen, maar het resultaat was dat ze een soort bankroof organiseerden door een hele markt een kant op te duwen en daarmee alle onwetende participanten dwongen om goedkope obligaties af te leveren bij Pimco. Het vereiste vergaande operationele souplesse én een inzicht in voorwaarden van de destijds nog spiksplinternieuwe Ginnie Mae collateralized depository receipts. Is dit nog wel veilig obligatiebeleggen? Nee, maar men had er toestemming voor en het werkte. Zo zie je maar weer: elk onderdeel van financiële markten is vreselijk leuk. Ook degenen die van de buitenkant doodsaai lijken, zoals pensioenbeleggers en obligaties. Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De top van de AI-wereld maakt zich zorgen over de snelheid waarin AI zich ontwikkelt. Dario Amodei, topman van Anthropic en Sam Altman, topman van OpenAI, hebben zich allebei bezorgd uitgelaten over mogelijke risico's verbonden aan de enorme snelheid waarin AI zich uitbreidt, vertelt beursnerd Noor van Gils. Een gevolg hiervan is dat de chipbedrijven aan de Amsterdamse beurs flink lager noteren. ASM International spant de kroon met een verlies van bijna tien procent. Ook SK Hynix en Samsung voelen de klappen, net als de Japanse AI-investeerder Softbank. Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ryanair-topman Michael O'Leary zorgde deze week voor ophef door concurrenten als Lufthansa en British Airways te omschrijven als "dure verkrachters". Die uitspraak leidde tot felle kritiek van onder meer het Verkrachtingscrisiscentrum in Dublin, maar beleggers lijken er vooralsnog niet van onder de indruk: het aandeel Ryanair reageerde nauwelijks. Beloningsbeleid Ryanair De beloning van Ryanair-topman Michael O'Leary ligt onder een vergrootglas nu hij tot 2032 aanblijft en via aandelenopties tot 150 miljoen euro aan bonussen kan verdienen. Hoewel 40 procent van de aandeelhouders tegen zijn nieuwe contract stemde, kreeg hij alsnog voldoende steun om door te gaan.  Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Deze week zat je beursnerd weer diep in Blood Meridian, de bloederige en haast religieuze verhandeling over het Wilde Westen van rond 1850. Amoraliteit wat de klok slaat, zinnen die je in je gezicht schieten: Cormac McCarthy schrijft alsof hij ballet danst met een sloophamer. De vraag die in zulke boeken omhoog komt is simpel. Krijgt de mens wat hij verdient? Of andersom, betaalt de schurk een prijs voor zijn kwaad? En hoe hoog is die dan? Deze week kregen we het antwoord. Die prijs is er. Hij bedraagt ongeveer 1 procent meer rente voor bedrijven in het bezit van de haaien van Apollo. Dat is de tweede grote 'alternative asset manager' op aarde na Blackstone, lees: een gigantische private equity en private credit boer met een interne pensioenverzekeraar. Iets meer dan 1 biljoen dollar onder beheer. Zulke typjes kopen graag private bedrijven met veel schuld, en hangen die schuld dan in dat bedrijf. Dat is de bekende leveraged buyout. Een aantal jaar later verkopen ze de boel en zien de beleggers in het private equity fonds hopelijk een mooie exit tegemoet. Apollo heeft op dit gebied een nare reputatie opgebouwd. Door de jaren heen heeft de markt geleerd dat de advocaten van Apollo jou de tent uitvechten als je crediteur bent van een van de bedrijven en een positie inneemt die hen niet zint. Het werd zelfs zo bont dat beleggers in schulden en aandelen eigenlijk niet meer zo happig waren op alles wat Apollo aanraakt. Waar Apollo kwam, daar werden crediteuren genaaid en daar werden zij iets te vaak achtergelaten met lege handen, middels 'liability management exercises' en 'creditor on creditor violence', zoals dat heet. In 2015 werden bestuurders van het bedrijf op een excuustoertje gestuurd langs grote beleggers, om te melden dat zij, ondanks de vele rechtszaken, ondanks het feit dat ze op dat moment rond de casino's van Ceasar's iedereen zaten te naaien, en ondanks het feit dat niemand ze aardig vond, TOCH wel heel goed zorgden voor leners en beleggers in hun bedrijven! Want zo'n reputatie kost iets. Twee hoogleraren, één financiën en één rechten, vroegen zich recent af wat dat eigenlijk doet met contracten. Zij zagen steeds minder vaak de bekende 'chapter 11' procedures, de faillissementen en herstructureringen die je misschien wel kent uit de Amerikaanse media. In plaats daarvan zagen zij de 'liability management exercises' opkomen: bedrijven die bankroet dreigden te gaan, halen dan een nieuwe crediteur binnen die de rest omlaag duwt. Het bedrijf krijgt nog een extra lener, de eerdere crediteuren krijgen minder rechten of minder claims op de geldstromen en activa van het bedrijf, en zo kabbelt het zaakje nog even door. Wacht even, dachten de bolleboosjes. Waarom passen leners aan bedrijven hun contracten hier niet op aan? Je weet toch dat je tegenwoordig minder claims overhoudt in geval van bankroet en herstructurering? Kortom: als men weet dat men misschien wordt genaaid, waarom dekt men zich dan niet in? Dat gebeurde wel. Maar anders dan ze verwachten, gebeurde het via de gevraagde rente voor de lening. Wie achteraf misschien wordt genaaid, gaat van tevoren meer geld vragen. In een fascinerende paper beschrijven ze wat dat oplevert. Goed, de paper is misschien bijzonder (men gebruikte AI-modellen om de reputatie van private equity eigenaren in te schatten), maar de conclusie is zo leuk dat Apollo zich genoodzaakt zag erop te reageren. Bedrijven onder de paraplu van Apollo betalen gemiddeld één procent meer rente om te lenen. De hork betaalt inderdáád een prijs voor zijn wanstaltige gedrag. De reactie van Apollo spreekt boekdelen: 'onze bedrijven zitten minder vol met schuld en zijn beter gedocumenteerd dan anderen, en leveren dus superieure resultaten op voor beleggers in schulden en aandelen.' Waarmee de conclusie van de paper dus geenszins van tafel werd geveegd. Dat is bijzonder, want zelfs als de paper het helemaal mis heeft, kan deze reputatie geld kosten. Helaas is de tegenvraag niet onderzocht.  Mooi moreel verhaal natuurlijk, maar levert horkerig gedrag ook wat op? Men huurt niet voor zijn lol peperdure advocaten in om anderen de tent uit te vechten. Dus als de betere positie van Apollo als eigenaar van aandelen of eigenaar van schulden tóch meer oplevert dan deze extra procent rente per jaar, was het 't waard. Sterker nog: misschien levert de horkerigheid wel zoveel op dat de markt nog te weinig extra rente vraagt! Wie het weet mag het zeggen. Reden voor vervolgonderzoek. Maar tot die tijd kunnen we grijnzen richting de arrogante stropdasjes met hun interne pensioenverzekeraar. Ze betalen wel degelijk een prijs, die uiteindelijk toch de winst drukt. Zoals Buffett het had moeten zeggen: it's nice to be profitable, but it's profitable to be nice. Beursnerd en Beursnerd XL  Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.See omnystudio.com/listener for privacy information.